Γαλλία και ΗΠΑ δανείζονται με υψηλότερα επιτόκια από την Ελλάδα

Από τα τέλη Αυγούστου, οι αγορές ομολόγων βιώνουν ένα νέο κύμα ανόδου στα μακροπρόθεσμα επιτόκια, με αποδόσεις που σκαρφαλώνουν σε πολυετή υψηλά. Σε αυτό το περιβάλλον, καταγράφεται μια εντυπωσιακή ανατροπή: Γαλλία και ΗΠΑ δανείζονται με υψηλότερα επιτόκια από την Ελλάδα.

Η διαφορά στις αποδόσεις των 10ετών τίτλων είναι ενδεικτική της έντασης που επικρατεί, αλλά και της πολυπλοκότητας των παραγόντων που επηρεάζουν τις αγορές κρατικού χρέους σήμερα.

Γαλλία και ΗΠΑ δανείζονται με υψηλότερα επιτόκια από την Ελλάδα

Η Γαλλία βρίσκεται στο επίκεντρο της ανόδου των αποδόσεων. Το γαλλικό 10ετές ομόλογο διαμορφώθηκε στο 4,21%, το υψηλότερο επίπεδο από την κρίση του 2008, σύμφωνα με σχετικές αναφορές. Την ίδια στιγμή, η απόδοση του ελληνικού 10ετούς βρισκόταν στο 4,04%, χαμηλότερα από τη γαλλική.

Η ανατροπή αυτή είναι αξιοσημείωτη, καθώς επί σειρά ετών οι επενδυτές απαιτούσαν σαφώς υψηλότερο επιτόκιο για να χρηματοδοτήσουν το ελληνικό Δημόσιο. Πλέον, η Γαλλία εκλαμβάνεται από την αγορά ως περισσότερο επικίνδυνη σε όρους επιτοκιακού κινδύνου, εξέλιξη που αποτυπώνεται τόσο στις αποδόσεις όσο και στη νευρικότητα των συναλλαγών.

Η Ελλάδα, αν και ωφελείται συγκριτικά από αυτή τη σύγκριση, δεν σημαίνει ότι έχει δει ριζική βελτίωση στο πιστοληπτικό της προφίλ. Η διαφορά στα επιτόκια αντανακλά κυρίως τη σχετική αξιολόγηση των κινδύνων από την αγορά υπό τις τρέχουσες συνθήκες, όχι αναγκαστικά μια μόνιμη μετατόπιση υπέρ της χώρας.

Πίεση σε ολόκληρη την Ευρώπη και πέραν αυτής

Η ανοδική τάση δεν περιορίζεται στη Γαλλία. Η απόδοση του γερμανικού 10ετούς Bund ανέβηκε στο 3,35%, το υψηλότερο επίπεδο από το 2011, υποδηλώνοντας ότι ακόμη και οι πιο ασφαλείς τίτλοι της ευρωζώνης δεν μένουν ανεπηρέαστοι. Εκτός ευρωζώνης, το 10ετές του Ηνωμένου Βασιλείου κινείται γύρω στο 5,23%, αυξάνοντας το βάρος χρηματοδότησης για την κυβέρνηση και δυσκολεύοντας το έργο του νέου πολιτικού ηγετικού σχήματος.

Τι σημαίνει η ανατροπή για την Ελλάδα και την πραγματική οικονομία

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η άνοδος των κρατικών αποδόσεων θα παραμείνει κυρίως στις αγορές ομολόγων ή αν θα περάσει στην πραγματική οικονομία.

Όσο ακριβαίνει ο δανεισμός του Δημοσίου, τόσο αυξάνεται το κόστος χρηματοδότησης των τραπεζών, που συνήθως μετακυλίεται στα επιτόκια για επιχειρήσεις και νοικοκυριά. Αυτή η μετάδοση μπορεί να περιορίσει την επενδυτική δραστηριότητα και να ψαλιδίσει την ανάπτυξη.

Επιπτώσεις στα στεγαστικά δάνεια

Ήδη διαφαίνονται πιέσεις στα στεγαστικά. Στη Γαλλία, τα μέσα επιτόκια στεγαστικών δανείων τον Αύγουστο ανέβηκαν σε 3,23% για 15 χρόνια (αύξηση 0,07 μ.μ. σε μηνιαία βάση), 3,43% για 20 χρόνια (αύξηση 0,13 μ.μ.) και 3,53% για 25 χρόνια (αύξηση 0,10 μ.μ.). Η εικόνα αυτή υπογραμμίζει πώς το κόστος κρατικού δανεισμού διαχέεται σταδιακά στο ιδιωτικό χρέος, καθιστώντας την κατοικία και την κατανάλωση ακριβότερες.

Δημοσιονομικό βάρος για υπερχρεωμένες οικονομίες

Για χώρες με υψηλό δημόσιο χρέος, όπως η Γαλλία και οι ΗΠΑ, η άνοδος των αποδόσεων μεταφράζεται σε σημαντική αύξηση του κόστους εξυπηρέτησης. Στη Γαλλία, η κυβέρνηση θα πρέπει να ενσωματώσει μεγαλύτερη «επιβάρυνση από το χρέος» στον προϋπολογισμό του 2027.

Ήδη, πριν η απόδοση του 10ετούς υπερβεί το 4%, είχε εκτιμηθεί ότι το κόστος εξυπηρέτησης θα άγγιζε τα 64 δισ. ευρώ για το 2026. Καθώς οι αποδόσεις παραμένουν υψηλές, ο δημοσιονομικός χώρος συρρικνώνεται, θέτοντας διλήμματα για τη φορολογική και δαπανηρή πολιτική.

Γιατί ανεβαίνουν τα επιτόκια τώρα

Η τρέχουσα άνοδος δεν είναι τυχαία. Την τελευταία πενταετία, η παγκόσμια οικονομία δέχθηκε διαδοχικά «σοκ στην προσφορά»: την πανδημία το 2020-2021, τον πόλεμο στην Ουκρανία το 2022, τους εμπορικούς πολέμους του 2025 και τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή το 2026.

Τα σοκ αυτά τροφοδότησαν τον πληθωρισμό, διαβρώνοντας την πραγματική αξία των αποταμιεύσεων και ωθώντας τους επενδυτές να απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις ως «πριμοδότηση κινδύνου».

Παράλληλα, οι κεντρικές τράπεζες αντέδρασαν αυξάνοντας τα βασικά επιτόκια για να τιθασεύσουν τον πληθωρισμό. Με απλά λόγια, ακριβαίνουν τον δανεισμό ώστε να περιοριστεί η πιστωτική επέκταση και, κατ’ επέκταση, οι πληθωριστικές πιέσεις.

Στην ευρωζώνη, οι αγορές τιμολογούν νέες αυξήσεις από την ΕΚΤ, καθώς ο πληθωρισμός ανέβηκε στο 3,3% τον Αύγουστο από 2,9% τον Ιούλιο. Στις ΗΠΑ, η Federal Reserve άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο νέας αύξησης, επαναβεβαιώνοντας τον στόχο για πληθωρισμό 2% τη στιγμή που ο τρέχων ρυθμός κινείται γύρω στο 3,7%.

Ο ανταγωνισμός για τις αποταμιεύσεις και η ώθηση από την τεχνητή νοημοσύνη

Ένας πρόσθετος, συχνά υποτιμημένος, παράγοντας είναι ο εντεινόμενος ανταγωνισμός για την προσέλκυση αποταμιεύσεων. Τα κράτη αυξάνουν τον δανεισμό τους, ενώ οι επιχειρήσεις στρέφονται δυναμικά στις αγορές για να χρηματοδοτήσουν έναν νέο επενδυτικό κύκλο.

Ιδιαίτερα οι τεχνολογικοί κολοσσοί επιταχύνουν τις δαπάνες σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης, αυξάνοντας τη συνολική ζήτηση για κεφάλαια. Επειδή η προσφορά αποταμιεύσεων δεν μπορεί να προσαρμοστεί άμεσα, η «τιμή» του κεφαλαίου, δηλαδή τα επιτόκια, ανεβαίνει και γίνεται πιο ευμετάβλητη.