Μυρτώ Κοροβέση: «Είναι ένα πολύ προσωπικό και ευαίσθητο θέμα, δεν θεωρώ ότι υπάρχουν εύκολες ή «σωστές» συμβουλές»

Η Μυρτώ Κοροβέση παραχώρησε αυτή την εβδομάδα μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στη δημοσιογράφο Σάσα Σταμάτη και το ένθετο Secret των Παραπολιτικών, μιλώντας με ειλικρίνεια για πλευρές της ζωής της που σπάνια ανοίγουν εύκολα στον δημόσιο λόγο. Ανάμεσα στα θέματα που ξεχώρισαν, η ανεξάρτητη βουλευτής και δικηγόρος στάθηκε σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη εμπειρία από το παρελθόν της: το φλερτ που είχε με τη νευρική ανορεξία. Με λόγια προσεκτικά, χωρίς υπερβολές και χωρίς να εμφανίζεται ως «ειδικός», επέλεξε να μοιραστεί όσα την βοήθησαν πραγματικά, στέλνοντας τα δικά της μηνύματα σε όσους και όσες έρχονται σήμερα αντιμέτωποι με το ίδιο ζήτημα.

Η ανάγκη για τέτοιες μαρτυρίες είναι μεγάλη, όχι επειδή προσφέρουν «μαγικές λύσεις», αλλά επειδή θυμίζουν κάτι ουσιαστικό: ότι πίσω από τις αριθμητικές μετρήσεις, τις εικόνες και τις συγκρίσεις υπάρχει ένας άνθρωπος που δυσκολεύεται, φοβάται, πιέζεται — και έχει δικαίωμα να ζητήσει στήριξη.

Μυρτώ Κοροβέση: «Είναι ένα πολύ προσωπικό και ευαίσθητο θέμα»

Όταν ρωτήθηκε τι συμβουλή θα έδινε σε μια νέα κοπέλα που βιώνει κάτι αντίστοιχο, η Μυρτώ Κοροβέση ήταν ξεκάθαρη: δεν πιστεύει ότι υπάρχουν εύκολες ή «σωστές» συμβουλές που ταιριάζουν σε όλους. Η φράση αυτή, απλή αλλά ουσιαστική, βάζει από την αρχή τα πράγματα στη σωστή τους βάση. Κάθε άνθρωπος έχει τη δική του διαδρομή, τις δικές του συνθήκες, τα δικά του ερεθίσματα και τραύματα. Γι’ αυτό και κάθε προσπάθεια «συνταγής» μπορεί να αποδειχθεί όχι μόνο ανεπαρκής, αλλά και επιβαρυντική.

Παρόλα αυτά, η ίδια δεν απέφυγε να μιλήσει. Αντί να δώσει οδηγίες, επέλεξε να μοιραστεί εμπειρία. Όπως τόνισε, μπορεί να μιλήσει για όσα βοήθησαν την ίδια, με την ελπίδα πως ίσως φανούν χρήσιμα και σε άλλα παιδιά — αγόρια και κορίτσια. Η συμπερίληψη αυτή είναι σημαντική: οι διαταραχές πρόσληψης τροφής δεν αφορούν μόνο τα κορίτσια, παρότι συχνά έτσι παρουσιάζονται δημόσια.

«Δεν έμεινα μόνη μου»: το πρώτο βήμα προς τη βοήθεια

Κεντρικό σημείο σε όσα περιέγραψε η Μυρτώ Κοροβέση είναι το ότι δεν έμεινε μόνη της. Ζήτησε και δέχτηκε βοήθεια, ενώ η οικογένειά της στάθηκε δίπλα της, δημιουργώντας ένα πλαίσιο ασφάλειας. Η αίσθηση ότι «θα το ξεπεράσουμε μαζί» δεν είναι απλώς παρηγορητική· πολλές φορές λειτουργεί ως θεμέλιο για να γίνει το επόμενο βήμα: να μιλήσει κανείς ανοιχτά, να μην κρυφτεί, να μην απομονωθεί.

Γι’ αυτό, το μήνυμά της προς κάθε παιδί που περνά κάτι αντίστοιχο είναι να μη ντραπεί και να μη φοβηθεί να μιλήσει. Να απευθυνθεί σε έναν άνθρωπο που εμπιστεύεται — και κυρίως σε έναν ειδικό. Η έμφαση στον ειδικό είναι κομβική: η υποστήριξη από το περιβάλλον είναι πολύτιμη, αλλά η επαγγελματική καθοδήγηση μπορεί να προσφέρει εργαλεία, δομή και ασφαλή χώρο, χωρίς κριτική και χωρίς βιαστικές ερμηνείες.

Η εικόνα δεν είναι το μέτρο της αξίας

Στην πορεία, η Μυρτώ Κοροβέση συνειδητοποίησε κάτι που ακούγεται απλό, αλλά συχνά χρειάζεται χρόνος για να γίνει βίωμα: ένα όμορφο σώμα είναι πρωτίστως ένα υγιές και δυνατό σώμα. Πρόκειται για μια φράση που συγκρούεται με πολλά από τα κυρίαρχα πρότυπα, ειδικά όταν η εικόνα παρουσιάζεται ως αυτοσκοπός και η «τελειότητα» ως προϋπόθεση αποδοχής.

Παράλληλα, μοιράστηκε και μια ακόμη σκέψη που ξεφεύγει από την επιφάνεια: οι γυναίκες που πραγματικά θαύμαζε — και εξακολουθεί να θαυμάζει — δεν ξεχώριζαν για την εικόνα τους, αλλά για τη δύναμη της ψυχής τους, την προσωπικότητα και όσα κατάφεραν στη ζωή τους. Αυτό το πέρασμα από το «πώς φαίνομαι» στο «ποια είμαι» είναι, για πολλούς ανθρώπους, ένα κρίσιμο σημείο ισορροπίας. Όχι επειδή καταργεί την επιθυμία να νιώθουμε όμορφα, αλλά επειδή την αποσυνδέει από την αυτοαξία.

Η προσωπική ζωή της Μυρτώς Κοροβέση και η έννοια της συντροφικότητας

Στο πιο προσωπικό κομμάτι της συνέντευξης, η Μυρτώ Κοροβέση μίλησε για την καθημερινότητά της και τη σχέση της. Όπως είπε, νιώθει πλήρης και πολύ ευγνώμων που μοιράζεται τη ζωή της με έναν υπέροχο άνθρωπο, τον οποίο αγαπά και θαυμάζει. Η διατύπωση αυτή αναδεικνύει μια ισορροπημένη οπτική: δεν μιλά για «τελειότητα», αλλά για εκτίμηση, θαυμασμό και συντροφικότητα.

Όταν ρωτήθηκε αν αυτό σημαίνει ότι θα υπάρξει γάμος, ήταν ειλικρινής: δεν το ξέρει. Και πρόσθεσε κάτι εξίσου σημαντικό — ότι δεν αισθάνονται πως τους βιάζει κάτι. Για εκείνη, το ουσιαστικό είναι πως επενδύουν καθημερινά ο ένας στον άλλον: εξελίσσονται αυτόνομα, αλλά δίπλα-δίπλα, και μαζί εξελίσσουν και τη σχέση τους. Σε μια εποχή που συχνά μετρά τη δέσμευση με «σταθμούς» και ανακοινώσεις, η στάση αυτή φωτίζει τη σημασία της καθημερινής φροντίδας και της αμοιβαίας ανάπτυξης.

Ένα μήνυμα που μένει

Η συνέντευξη της Μυρτώς Κοροβέση δεν επιχειρεί να δώσει έτοιμες απαντήσεις. Επιμένει, όμως, σε κάτι που αξίζει να ακουστεί: όταν ένα ζήτημα είναι τόσο προσωπικό και ευαίσθητο, η πιο ουσιαστική κίνηση είναι να σπάσει η σιωπή, να ζητηθεί βοήθεια και να στηριχθεί κανείς σε ανθρώπους και ειδικούς που μπορούν να σταθούν δίπλα του με ασφάλεια. Και ίσως, μέσα από αυτή τη διαδικασία, να γίνει πιο καθαρό ότι η πραγματική δύναμη δεν βρίσκεται στην εικόνα, αλλά στην αντοχή, στη φροντίδα και στην αλήθεια που τολμάμε να πούμε.