Δωροθέα Μερκούρη: «Δεν ξέρω αν έκανα καλή δουλειά ως μητέρα – Ήταν εξαντλητικό»

-Και τώρα τα κορίτσια μεγάλωσαν. Μπορείς να κάνεις focus στη δουλειά.

Δεν είναι καν τα κορίτσια σπίτι μου. Δεν μένουμε πια μαζί. Δύσκολο να είμαι χωρίς τα παιδιά, αλλά αυτή είναι η κανονική ροή – να πάρουν τα παιδιά έναν δικό τους δρόμο. Βέβαια είναι περίεργο ακόμα.

-Είσαι χαλαρή μαμά;

Κοίτα, δεν ήμουνα χαλαρή. Έγινα. Αγχωνόμουνα πάρα πολύ.

-Πώς έγινες χαλαρή;

Αναγκάστηκα. Τρόμαζα. Ειδικά όταν ήταν σε μια ηλικία 16-17 χρόνων, που αρχίζανε και βγαίνανε βράδυ… Εδώ στην Ελλάδα τα παιδιά βγαίνουνε το βράδυ μέχρι αργά – δεν είναι αυτό παντού έτσι. Γίνεται και έξω, αλλά το κάνουν μια φορά τον μήνα. Εδώ συζητάμε ότι κάθε εβδομάδα εγώ έπρεπε να αγχώνομαι μέχρι το πρωί για το αν θα γυρίσουν τα παιδιά μου. Εξαντλητικό.

-Από την άλλη όμως βλέπεις ότι μεγάλωσαν, έπιασαν τόπο οι κόποι σου, μεγάλωσες δύο υπέροχα κορίτσια.

Δεν ξέρω αν έκανα καλή δουλειά.

-Ε πώς; Είναι κορίτσια ανεξάρτητα, προχωράνε στη ζωή τους, κάνουν πράγματα…

Ήταν εξαντλητικό. Το θυμάμαι ακόμα. Ήταν πολύ κουραστικό. Αλλά δεν θα το άλλαζα με τίποτα στον κόσμο. Μου αρέσει που είμαι μάνα.