Ο πονοκέφαλος του Μαξίμου

Η επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα στο πολιτικό προσκήνιο και η διαρκώς πιο αιχμηρή δημόσια παρέμβαση του Αντώνη Σαμαρά αποτελούν δύο διαφορετικές, αλλά εξίσου σημαντικές παραμέτρους στον πολιτικό σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου.

Και αν κάτι κατέστη σαφές από τη σημερινή τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη, είναι ότι στο κυβερνητικό επιτελείο δεν αντιμετωπίζουν ούτε τον έναν ούτε τον άλλον ως «αμελητέα ποσότητα». Αντιθέτως, το Μαξίμου επιχειρεί να τους διαβάσει πολιτικά, να αποδομήσει τα επιχειρήματά τους και κυρίως να προλάβει τη δημιουργία δύο διαφορετικών αντιπολιτευτικών ρευμάτων που θα μπορούσαν να πιέσουν τη Νέα Δημοκρατία από διαφορετικές πλευρές. Ο Σαμαράς από τα δεξιά και ο Τσίπρας από την κεντροαριστερά. Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο της κυβερνητικής στρατηγικής. Στο Μέγαρο Μαξίμου γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως ένας απλός πρώην πρωθυπουργός που κάνει κατά διαστήματα παρεμβάσεις.

Έχει ειδικό βάρος στο εσωτερικό της ΝΔ, διατηρεί πολιτικές αναφορές σε ένα τμήμα της παραδοσιακής δεξιάς και, κυρίως, έχει τη δυνατότητα να εκφράσει τη δυσαρέσκεια ενός κομματιού του γαλάζιου ακροατηρίου για την εξωτερική πολιτική και τις σχέσεις με την Τουρκία. Γι’ αυτό και η απάντηση του Μαξίμου δεν ήταν να σηκώσει τους τόνους εναντίον του. Ήταν πιο σύνθετη…