Ομάν: Μέτρα περιορισμού της πετρελαιοκηλίδας

Το σουλτανάτο του Ομάν ανακοίνωσε σήμερα ότι βρίσκεται σε πλήρη κινητοποίηση για να περιορίσει πετρελαιοκηλίδα στα ανοιχτά των ακτών του. Το περιστατικό συνδέεται με την προσάραξη δεξαμενοπλοίου πριν από περίπου έναν μήνα σε προστατευόμενο θαλάσσιο φυσικό καταφύγιο, γεγονός που εντείνει την ανησυχία για τις επιπτώσεις στο ευαίσθητο οικοσύστημα της Αραβικής Θάλασσας.

Η προσπάθεια να περιοριστεί η πετρελαιοκηλίδα θεωρείται κρίσιμη, καθώς κάθε καθυστέρηση μπορεί να επιτρέψει στη ρύπανση να εξαπλωθεί σε μεγαλύτερη ακτίνα και να πλήξει περιοχές ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας.

Η ανακοίνωση έρχεται στον απόηχο πρόσφατης έρευνας του Γαλλικού Πρακτορείου, η οποία, βασισμένη σε δορυφορικές παρατηρήσεις και αναφορές μη κυβερνητικών οργανώσεων, κάνει λόγο για πετρελαιοκηλίδα μήκους έως και 600 χιλιομέτρων. Σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η ρύπανση απειλεί το αρχιπέλαγος αλ Χαλανίγια, έναν αναγνωρισμένο θησαυρό βιοποικιλότητας στην Αραβική Θάλασσα.

Ο συνδυασμός δορυφορικής παρακολούθησης και επιτόπιων ενδείξεων έχει αναδείξει το μέγεθος του κινδύνου, μετατρέποντας την υπόθεση σε δοκιμασία για την ικανότητα ταχείας απόκρισης και διαχείρισης θαλάσσιων ατυχημάτων.

Η εικόνα της ρύπανσης και οι πρώτες εκτιμήσεις

Η περιβαλλοντική αρχή του Ομάν, παρουσιάζοντας τα τελευταία δεδομένα που διαθέτει, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έχει επηρεαστεί έκταση περίπου 390 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Η εκτίμηση αυτή αποτυπώνει μια πιο συγκεκριμένη, επιχειρησιακή εικόνα της κρίσης και δίνει το πλαίσιο για τον σχεδιασμό των επόμενων βημάτων. Παράλληλα, η αρχή παραδέχτηκε ότι απαιτείται ταχεία επέμβαση, με προτεραιότητα την προστασία της βιοποικιλότητας και των ευάλωτων οικοτόπων.

Στο επίκεντρο των ανησυχιών βρίσκονται οι κοραλλιογενείς ύφαλοι, οι περιοχές ωοτοκίας των χελωνών, τα θαλάσσια ενδιαιτήματα και οι παράκτιες ζώνες οικολογικής σημασίας. Πρόκειται για φυσικά «θεμέλια» που στηρίζουν την αλυσίδα ζωής της περιοχής, από μικροοργανισμούς έως μεγαλύτερα θαλάσσια είδη. Μια πετρελαιοκηλίδα μπορεί να επηρεάσει πολλαπλά επίπεδα: να μειώσει το οξυγόνο στο νερό, να καλύψει επιφάνειες όπου αναπτύσσονται οργανισμοί, να μεταφέρει τοξικές ουσίες και να δημιουργήσει μακροχρόνια υποβάθμιση που δεν αποκαθίσταται εύκολα.

Η Greenpeace και η ολλανδική οργάνωση PAX είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως για τον κίνδυνο μιας περιφερειακής περιβαλλοντικής καταστροφής, ζητώντας επείγουσα επέμβαση. Οι παρεμβάσεις τους ενίσχυσαν τη δημόσια πίεση για διαφάνεια και ταχύτητα, καθώς μια πετρελαιοκηλίδα που κινείται με τα θαλάσσια ρεύματα μπορεί να αποκτήσει δυναμική που καθιστά δυσκολότερο τον έλεγχο όσο περνούν οι ημέρες.

Τα μέτρα του Ομάν για τον περιορισμό της πετρελαιοκηλίδας

Σύμφωνα με εκπρόσωπο του υπουργείου Μεταφορών, τον οποίο επικαλείται το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων, οι Αρχές καθιέρωσαν σύστημα εναέριας παρακολούθησης, ενώ έστειλαν δύτες στην περιοχή. Η εναέρια επιτήρηση επιτρέπει καλύτερη χαρτογράφηση της πετρελαιοκηλίδας και ταχύτερη εκτίμηση της κατεύθυνσης και της διασποράς της, ιδίως όταν οι καιρικές συνθήκες μεταβάλλονται. Οι δύτες, από την άλλη, μπορούν να συνεισφέρουν σε επιτόπιες αξιολογήσεις, να ελέγξουν πιθανές διαρροές ή ζημιές και να υποστηρίξουν τεχνικές εργασίες γύρω από το πλοίο και το σημείο του ατυχήματος.

Παράλληλα, οι Αρχές επεξεργάζονται σχέδιο για τη μεταφορά του φορτίου πετρελαίου από το πλοίο, με στόχο να μειωθούν οι κίνδυνοι, να διασφαλιστεί η ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και να προστατευτεί το θαλάσσιο περιβάλλον. Η μεταφορά φορτίου αποτελεί συνήθως ένα από τα πιο κρίσιμα βήματα σε τέτοιες περιπτώσεις, καθώς περιορίζει την πιθανότητα νέων διαρροών και διευκολύνει την περαιτέρω διαχείριση του σκάφους. Ωστόσο, πρόκειται για διαδικασία που απαιτεί τεχνική επάρκεια, αυστηρά πρωτόκολλα και συνεχή παρακολούθηση, ιδιαίτερα όταν το πλοίο έχει υποστεί ζημιές.

Το σουλτανάτο του Ομάν δεν έχει ακόμη προσδιορίσει την αιτία του ατυχήματος, στοιχείο που κρατά ανοιχτά ερωτήματα για την αλληλουχία των γεγονότων και τις ευθύνες. Η ανάγκη πλήρους διερεύνησης είναι διπλή: αφενός για να αποτραπεί η επανάληψη παρόμοιων περιστατικών, αφετέρου για να ενισχυθεί η αξιοπιστία των διαδικασιών ασφάλειας σε μια περιοχή όπου διέρχεται σημαντικός όγκος θαλάσσιων μεταφορών.

Το δεξαμενόπλοιο και ο «στόλος φάντασμα»

Το δεξαμενόπλοιο Caroline Bezengi, που τελεί υπό βρετανικές κυρώσεις, θεωρείται ύποπτο ότι ανήκει στον ρωσικό «στόλο φάντασμα». Σύμφωνα με την εταιρία ναυτικής ασφάλειας Vanguard, το πλοίο υπέστη ζημιές από τρεις εκρήξεις άγνωστης προέλευσης στις 6 Ιουνίου, με αποτέλεσμα εισροή υδάτων και ακινητοποίηση. Το πλαίσιο αυτό έχει τροφοδοτήσει ανησυχίες όχι μόνο για το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά και για έναν ευρύτερο κίνδυνο που επισημαίνουν ειδικοί εδώ και καιρό.

Οι προειδοποιήσεις επικεντρώνονται στο γεγονός ότι ο «στόλος φάντασμα» αποτελείται συχνά από πλοία παλαιότερης τεχνολογίας, με ενδεχόμενα κενά στη συντήρηση, στην ασφάλιση και στην εποπτεία. Η Μόσχα, σύμφωνα με τις σχετικές εκτιμήσεις, χρησιμοποιεί τέτοιες διαδρομές και μέσα για να παρακάμπτει τις δυτικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν λόγω του πολέμου στην Ουκρανία και να συνεχίζει να εξάγει πετρέλαιο, έναν ζωτικής σημασίας πόρο για την οικονομία της. Σε αυτό το περιβάλλον, ένα ατύχημα που οδηγεί σε πετρελαιοκηλίδα δεν είναι απλώς μεμονωμένο γεγονός: λειτουργεί και ως προειδοποίηση για τα ρίσκα που συσσωρεύονται όταν η ναυτιλία κινείται «στα όρια» της διαφάνειας και της εποπτείας.