Νέα αποχώρηση από το κόμμα Καρυστιανού: «Άσκησε τον ρόλο κορακιού» δηλώνει ο Όθων Ιακωβίδης

Νέα αποχώρηση από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, Ελπίδα για τη Δημοκρατία, με τον Όθωνα Ιακωβίδη να ενημερώνει για την απόφασή του, αφήνοντας αιχμές.

Σε ανακοίνωσή του στο Χ, αρχικά αναφέρεται στη στήριξη που παρείχε στο πρόσωπο της κα Καρυστιανού, χωρίς να έχει κάποια προσωπική βλέψη, ωστόσο οι αποκαλύψεις περί ρόλου της κα Καρυστιανού σε εταιρεία που συνδέεται με πλειστηριασμούς ακινήτων, τον απομακρύνουν από το κόμμα.

«Τη Μαρία Καρυστιανού την υποστήριξα όσο ελάχιστοι, με άρθρα μου και δημόσιες ομιλίες μου σε ΜΜΕ, με δεκάδες χιλιάδες  αναγνώσεις. Είμαι και από τους πρώτους υπογράψαντες τη ίδρυση του κόμματος και, λόγω ηλικίας, δεν είχα καμία απολύτως βλέψη για οποιαδήποτε θέση στο κόμμα» σημείωσε αρχικά.

«Στη δυσαρέσκειά μου από την επιδειχθείσα μέχρι πρότινος απροθυμία της ΜΚ για τη συγκρότηση Οργανωτικού σχεδιασμού του κόμματος (αιτία που αποχώρησε και ο Βασίλης Κοκοτσάκης) και στη δυσαρέσκεια που μου προξένησαν συγκεκριμένες συμπεριφορές της, σχετικές με αγενή αγνόηση τής προσφοράς διαφόρων προσώπων προς το Κίνημα και το πρόσωπο της, έρχεται να προστεθεί το θέμα ηθικής στάσης, που είναι η ενεργός συμμετοχή της (ως διαχειρίστρια) σε εταιρεία “αξιοποίησης ακινήτων” που απέκτησε ακίνητο από πλειστηριασμό» συμπλήρωσε.

Αναφερόμενος στους αγώνες που έχει πραγματοποιήσει ο ίδιος κατά τέτοιων πρακτικών, ενημέρωσε πως δεν μπορεί να συμμετάσχει πλέον στο κόμμα.

«Το γεγονός ότι, επί χρόνια, κάθε εβδομάδα βρισκόμουν στο Δικαστικό Μέγαρο της Θεσσαλονίκης και, μαζί με άλλους συναγωνιστές, δίναμε μάχες με τα ΜΑΤ στους διαδρόμους των Δικαστηρίων για να σαμποτάρουμε και να ματαιώνουμε τους πλειστηριασμούς, δεν μου επιτρέπει να βρίσκομαι στις τάξεις ενός κόμματος, ηγέτιδα του οποίου είναι πρόσωπο που άσκησε τον ρόλο του “κορακιού” που αρπάζει ακίνητα από τα χέρια ανθρώπων που αδυνατούν να πληρώσουν τη δόση τους, έπειτα από την πτώχευση τους που την προξένησε το ίδιο το Ελληνικό κράτος».

«Μετά από αυτό, όλα τα μεγάλα λόγια περί αγάπης, αλληλεγγύης, δικαιοσύνης, κλπ, κλπ,  μου ακούγονται σαν “φωνή κόρακος“: κρα – κρα!… Και, επειδή δεν μπορώ να συνδιαλέγομαι σε αυτή τη γλώσσα, αποχωρώ».