Εθνικά επιτεύγµατα Τσίπρα: Ιούνιο 2018 οι Πρέσπες, Αύγουστο εκτός µνηµονίων

Tου ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Τις προηγούµενες µέρες τιµήσαµε τα οκτώ χρόνια της ιστορικής συµφωνίας των Πρεσπών, 17 Ιουνίου 2018, που σήµανε το τέλος µιας µακράς περιόδου ακινητοποίησης της Βαλκανικής πολιτικής της Ελλάδας.

Με πλέον των 140 χωρών-µελών του ΟΗΕ να έχουν αναγνωρίσει την γειτονική χώρα µε το όνοµα Δηµοκρατία της Μακεδονίας, το λεγόµενο Μακεδονικό εθεωρείτο χαµένη υπόθεση από συντηρητικούς κύκλους, παρά τους λεονταρισµούς, αρχικά του Σαµαρά και το 2008 στο Βουκουρέστι του Κώστα Καραµανλή, µε αµφότερους να επικαλούνται εθνικές επιτυχίες. Ο κλήρος έπεσε στον Αλέξη Τσίπρα που ανέλαβε πρωθυπουργός το 2015, να επιλύσει την επί 27 χρόνια εκκρεµότητα του ονοµατολογικού. Επίλυση που ευνοήθηκε µετά την ανάληψη το 2017 της πρωθυπουργίας της γείτονος από τον πολιτικά γενναίο Ζόραν Ζάεφ.

Τσίπρας και Ζάεφ, λοιπόν, αριστεροί πολιτικοί και οι δύο, βρέθηκαν το 2018 στην σωστή πλευρά της ιστορίας, δηλαδή, στην πλευρά της ειρήνης και φιλίας των λαών των Βαλκανίων, που πρώτος είχε διακηρύξει ο βάρδος της ελληνικής ανεξαρτησίας Ρήγας Φεραίος. µεταγενέστερα δε οι Αλέξανδρος Παπαναστασίου και Γρηγόρης Λαµπράκης.

Αλέξανδρος Παπαναστασίου

Με την ευκαιρία, οφείλουµε να αποτίσουµε ιδιαίτερη τιµή στον µεγάλο πολιτικό Αλέξανδρο Παπαναστασίου για την ενεργητική υποστήριξή του στην ιδέα της διαβαλκανικής συνεργασίας. Ο αποκαλούµενος και πατέρας της Δεύτερης Ελληνικής Δηµοκρατίας (1924-1931) γεννηµένος στο Λεβίδι Αρκαδίας το 1876, µπορεί να χαρακτηριστεί και πρώτος Έλληνας σοσιαλδηµοκράτης του παλιού καλού καιρού.

Στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση, ο Παπαναστασίου είχε πάντα ενεργό πολιτική δράση και πρόσφερε µεγάλες υπηρεσίες σε κρίσιµες στιγµές για την ανοικοδόµηση της χώρας και την επίλυση κοινωνικών και οικονοµικών προβληµάτων. Παράλληλα, πρωταγωνίστησε στο κίνηµα για την διεθνή ειρήνη, συνεργασία και την ενωµένη Ευρώπη.

Όπως συνέβη συχνά µε τους πρωτοπόρους πολιτικούς αυτού του τόπου, ο Παπαναστασίου φυλακίστηκε ή εκτοπίστηκε πέντε φορές για τις ιδέες του. Η πολιτική Παπαναστασίου ως ηγέτη πολιτικού κόµµατος, µπορεί να συνοψιστεί στο τρίπτυχο «ειρήνη – βαλκανική συνεννόηση – ενωµένη Ευρώπη». Ήδη από το 1910, είχε συµπεριλάβει στο πρόγραµµα του τότε Λαϊκού Κόµµατος «την καλλιέργειαν φιλικών σχέσεων µε τα κράτη του Αίµου, επί σκοπώ προαγωγής των σχέσεων τούτων ή συµπολιτειακάς», ενώ το 1924, ως πρωθυπουργός, πρόβαλε την ιδέα της ίδρυσης «Βαλκανικής Οµοσπονδίας».

Λίγα χρόνια αργότερα, (1929), πήρε την πρωτοβουλία για την οργάνωση στην Αθήνα του 28ου Συνεδρίου του Διεθνούς γραφείου Ειρήνης, που ήταν το πρώτο διεθνές συνέδριο ειρήνης στην ιστορία της Ελλάδας. Το εν λόγω συνέδριο είχε την στήριξη και του τότε πρωθυπουργού, Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος είχε προσέλθει και απευθύνει χαιρετισµό στις εργασίες του. Από τα κεντρικά θέµατα και εκείνου του συνεδρίου ήταν η ειρήνη και η συνεργασία στα Βαλκάνια.

Επίτευγµα ειρήνης µπορεί να θεωρηθεί και η έξοδος της Ελλάδας από τα µνηµόνια, Αύγουστο του 2018, διότι η περίοδος των µνηµονίων ήταν περίοδος εθνικής ταπείνωσης για την Ελλάδα, µε την τρόικα εγκατεστηµένη στα υπουργεία και την χώρα µας στερηµένη της εθνικής οικονοµικής κυριαρχίας. Δεδοµένου ότι ειρήνη και εθνική κυριαρχία πάνε µαζί, αυτονόητη επιλογή ειρήνης θεωρώ και την έξοδο από τα µνηµόνια, µε τα δύο πρώτα να έχουν πλήρως αποτύχει, το δε τρίτο είχε συνοδευτεί από ρύθµιση του χρέους, την δε κυβέρνηση Τσίπρα να εφαρµόζει γενναίο πρόγραµµα κοινωνικής σωτηρίας.

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ