Άννα Δρούζα: «Το να μεγαλώνεις χωρίς μητέρα, μοιάζει σαν να σε έχει πατήσει τρένο»

Η Άννα Δρούζα, μία από τις πιο αναγνωρίσιμες δημοσιογράφους της Ελλάδας, εμφανίστηκε πρόσφατα στην εκπομπή «Καλύτερα δε γίνεται» με τη Ναταλία Γερμανού. Κατά τη διάρκεια της σαββατιάτικης συζήτησης, η Άννα άνοιξε την καρδιά της και μοιράστηκε τις προσωπικές της εμπειρίες σχετικά με την ψυχοθεραπεία, τα παιδικά της τραύματα και την απουσία της μητέρας της. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην απόφαση της να απομακρυνθεί από την τηλεόραση και να αφοσιωθεί στην ανατροφή της κόρης της, Αριάδνης.

Για την Άννα, η ψυχοθεραπεία δεν ήταν απλώς μια επιλογή, αλλά μια ανάγκη που προήλθε από τα πολλά παιδικά τραύματα που βίωσε. «Έχοντας λοιπόν τόσα τραύματα, αποφάσισα να στραφώ στην ψυχοθεραπεία. Αρχικά, δεν ήμουν τυχερή με τους θεραπευτές που συνάντησα, αλλά τελικά βρήκα κάποιους που με βοήθησαν να κατανοήσω τον εαυτό μου καλύτερα», εξήγησε.

Μετά από χρόνια θεραπείας, η Άννα κατάφερε να αναγνωρίσει τις ρίζες των πρόσφατων δυσκολιών της. «Αυτή η διαδικασία με βοήθησε να αναιρέσω τις αμφιβολίες μου σχετικά με την αξία μου», πρόσθεσε. Συνειδητοποίησε ότι οι αγωνίες περί αγάπης και αποδοχής μπορούσαν να μετριαστούν μέσα από την αυτογνωσία. Για τη Δρούζα, η ψυχοθεραπεία δεν ήταν απλώς μια προσωπική σωτηρία, αλλά και μια γέφυρα για να μοιραστεί τις γνώσεις της με άλλους.

Η Άννα μοιράστηκε και τις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, ιδιαίτερα την απουσία της μητέρας της. «Μέγιστος θησαυρός της παιδικής μου ηλικίας ήταν η απουσία της μητέρας μου. Θυμάμαι ότι σε μία από τις συνεδρίες μου, ρώτησα τον θεραπευτή μου τι σημαίνει να μεγαλώνει ένα παιδί χωρίς μητέρα. Η απάντηση του ήταν σοκαριστική: “Είναι σαν να έχει συγκρουστεί με τρένο, μετωπικά.”», είπε χαρακτηριστικά.

Η Άννα μεγάλωσε με τον πατέρα της μετά τον χωρισμό των γονιών της και αναγνωρίζει αυτές τις δυσκολίες ως ένα άτυχο περιστατικό, που ωστόσο είχε ισχυρή επίδραση στην ανάπτυξή της. «Αυτό που ήθελα είναι η Αριάδνη να έχει μητέρα», τόνισε. Η επιθυμία αυτή την οδήγησε να απομακρυνθεί από τις τηλεοπτικές υποχρεώσεις της, προκειμένου να αφιερωθεί πλήρως στην ανατροφή της κόρης της.

Η Άννα Δρούζα τονίζει την ανάγκη να είναι παρούσα στη ζωή της κόρης της. «Ήθελα να βλέπει το βλέμμα μου, να νιώθει τη λατρεία που της έχω. Αυτό της έδωσε δύναμη και αυτοπεποίθηση», δήλωσε με συγκίνηση. Ακριβώς αυτή η ενθάρρυνση είναι που επιθυμεί να προσφέρει στην Αριάδνη, να καταλάβει ότι αξίζει. Αξίζει για τη μητέρα της, για τον πατέρα της και για τους ανθρώπους γύρω της.

Ο Θανάσης, που επίσης συμμετείχε στην ανατροφή της Αριάδνης κατά τη διάρκεια της συγκατοίκησης τους, έχει επίσης συμβάλει στην ανάπτυξή της. Η Άννα αναγνωρίζει ότι η υποστήριξη αυτή ήταν καθοριστική για να δημιουργηθεί ένα ασφαλές περιβάλλον για την κόρη της.