Ινδία: Έναν χρόνο μετά την αεροπορική τραγωδία της Αir India oι οικογένειες των θυμάτων ζητούν ακόμη απαντήσεις για τα 260 θύματα

Ένας χρόνος έχει περάσει από την αεροπορική τραγωδία της Air India, όταν ένα Boeing 787 συνετρίβη λίγα λεπτά μετά την απογείωσή του από το Αχμενταμπάντ, στη δυτική Ινδία.

Το τραγικό δυστύχημα κόστισε τη ζωή σε 241 επιβάτες και μέλη του πληρώματος, ενώ 19 ακόμα άνθρωποι που βρίσκονταν στο έδαφος έχασαν τη ζωή τους.

Ξετυλίγοντας την ιστορία της τραγωδίας, οι οικογένειες των θυμάτων εξακολουθούν να αναζητούν απαντήσεις σχετικά με τα αίτια της συντριβής.

Η αναμονή για απαντήσεις

Παρά την παρέλευση ενός έτους, οι συγγενείς των θυμάτων είναι σε αναμονή της ενδιάμεσης έκθεσης σχετικά με την πορεία της έρευνας. Αυτή η καθυστέρηση έχει προκαλέσει απογοήτευση, καθώς οι οικογένειες προσδοκούσαν ένα τελικό πόρισμα που να ρίξει φως στις συνθήκες που οδήγησαν στην τραγωδία.

Σύμφωνα με διεθνείς κανονισμούς, το Γραφείο Διερεύνησης Αεροπορικών Ατυχημάτων της Ινδίας (AAIB) είχε αρχικά δημοσιεύσει μια προκαταρκτική έκθεση, η οποία αποκάλυψε ότι η παροχή καυσίμου προς τους κινητήρες του αεροσκάφους διακόπηκε λίγα δευτερόλεπτα πριν από την πρόσκρουση.

Η αναφορά, 15 σελίδων, περιλάμβανε διάλογο μεταξύ του κυβερνήτη και του συγκυβερνήτη σχετικά με τη διακοπή της τροφοδοσίας καυσίμου. Αυτά τα στοιχεία έδωσαν τροφή για εικασίες και σενάρια περαιτέρω διερεύνησης, ενισχύοντας το μυστήριο γύρω από τις ακριβείς αιτίες της συντριβής.

Ωστόσο, οι ερευνητές απέτυχαν να καταλήξουν σε ένα σαφές συμπέρασμα σχετικά με το αν το σφάλμα ήταν ανθρώπινο ή τεχνικό, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις από τις οικογένειες που ζητούν καθαρότητα και διαφάνεια.

Οι φωνές των θυμάτων

Ο Νάιλες Τζόσι, που μετράει την απώλεια της συζύγου του Κάμινιμπεν, που πέθανε επιστρέφοντας στη Βρετανία μετά από οικογενειακό γάμο, εξέφρασε την απογοήτευσή του για τις καθυστερήσεις.

Γιατί οι αρχές χρειάζονται τόσο χρόνο για να καταλήξουν στα αίτια της συντριβής; αναρωτήθηκε. Η δημοσιοποίηση του πορίσματος είναι απαραίτητη για να μπορέσουμε να βρούμε μια μορφή δικαίωσης και ψυχικής γαλήνης.

Η απόλυτη θλίψη είναι διάχυτη καθώς οι κάτοικοι συνεχίζουν να θυμούνται τις ζωές που χάθηκαν. Ο Σουρές Πατνί, που έχασε τον έφηβο γιο του, Ακάς, περιέγραψε την επίσκεψή του στο σημείο της τραγωδίας.

Ήρθαμε σήμερα μόνο για να τιμήσουμε τη μνήμη του, έναν χρόνο μετά τον θάνατό του, δήλωσε με δάκρυα στα μάτια. Είδε το μέρος του ατυχήματος και το θυμάται γεμάτο εικόνες από τη ζωή του γιου του, ο οποίος είχε άσβεστες προσδοκίες και όνειρα.

Οι μνήμες του δυστυχήματος

Η περιοχή όπου προσγειώθηκε το αεροσκάφος της Air India παραμένει σημαδεμένη από την τραγωδία. Καμένα δέντρα, λιωμένα αντικείμενα και διάσπαρτες αποσκευές αφηγούνται μια ιστορία φρίκης.

Πονάμε κάθε φορά που ακούμε αεροπλάνο να περνά από πάνω μας, είπε ο Πατνί, υποδεικνύοντας τη ριζική επίδραση του δυστυχήματος στη ζωή της οικογένειάς του. Η οικογένειά μας ζει ακόμη εδώ, αλλά οι αναμνήσεις είναι παντού.

Ο μοναδικός επιζών της πτήσης, ο Βρετανός Βίσουας Κουμάρ Ράμες, εκφράζει τις ψυχολογικές πληγές που τον στοιχειώνουν.

Έχασε τον αδελφό του εκείνη τη νύχτα και παλεύει με τις ψυχικές του αρρώστιες, ενώ η μνήμη του τρομακτικού συμβάντος τον ακολουθεί.

Μια κοινότητα επιζητά δικαιοσύνη

Στρατιωτικοί και πολίτες που συμμετείχαν στις πρώτες διασώσεις θυμούνται τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν. Ο Βιτζάι Σενγκάλ, εργαζόμενος στο νοσοκομείο, περιέγραψε τον εκκωφαντικό θόρυβο της πρόσκρουσης και τις θλιβερές στιγμές της διάσωσης. Όταν προσπαθούσαμε να περισυλλέξουμε τα θύματα, δεν μπορούσαμε καν να αναγνωρίσουμε τα σώματα. Βρίσκαμε μόνο μέλη και απομεινάρια, ανέφερε με σοβαρό ύφος.