Θ. Πελεγρίνης: Η πλειοψηφία των πολιτών ζητά πολιτική αλλαγή

Συνέντευξη στον ΧΡΗΣΤΟ Η. ΧΑΛΑΖΙΑ

«Ο κόσµος, ζώντας καθηµερινά στο πετσί του την ακρίβεια, την θεωρεί ως τον υπ’ αριθµόν ένα κίνδυνο στη ζωή του. Και δικαίως! Εξαιτίας της νιώθει µέρα µε τη µέρα όλο και πιο δύσκολη την επιβίωσή του. Μακροχρόνια όµως θεωρώ πολύ µεγαλύτερη απειλή στη ζωή µας την κατάργηση του κράτους δικαίου, που την βλέπω να έρχεται µε µαθηµατική ακρίβεια ένεκα της πολιτικής της κυβέρνησης», επισηµαίνει ο πρώην Πρύτανης του ΕΚΠΑ και πρώην υφυπουργός Παιδείας Θεοδόσης Πελεγκρίνης.

Επισηµαίνει ακόµα πως «τα γεγονότα, µετά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, δείχνουν αλλαγή κλίµατος στο εκλογικό σώµα. Υπάρχει µια σταθερότητα στην πρόθεση ψήφου για το ΠΑΣΟΚ µε µια παράλληλη συρρίκνωση της δύναµης της Ν.Δ., που δεν υπήρχαν πριν. Λάβετε υπόψη σας ακόµη δυο πράγµατα: πρώτον, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρά σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕΚ, υποκλοπές, Τέµπη, διαφορά), που δεν µπορεί παρά να πλήξουν την εκλογική δύναµη της Ν.Δ, και, δεύτερον, ότι περίπου το 65% του κόσµου ζητά πολιτική αλλαγή.

» Κύριε Πρύτανη, σας ερωτώ ευθέως: Μπορεί το ΠΑΣΟΚ στις ερχόµενες εκλογές θα βγει πρώτο κόµµα, ενώ δηµοκοπικά υπολείπεται σηµαντικά της Ν.Δ.;

Ευθέως κι εγώ σας απαντώ: ναι, το πιστεύω. Πολιτική παράγουν τα γεγονότα. Και τα γεγονότα, µετά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, δείχνουν αλλαγή κλίµατος στο εκλογικό σώµα. Υπάρχει µια σταθερότητα στην πρόθεση ψήφου για το ΠΑΣΟΚ µε µια παράλληλη συρρίκνωση της δύναµης της Ν.Δ., που δεν υπήρχαν πριν. Λάβετε υπόψη σας ακόµη δυο πράγµατα: πρώτον, ότι βρίσκονται σε εξέλιξη σοβαρά σκάνδαλα (ΟΠΕΚΕΠΕΚ, υποκλοπές, Τέµπη, διαφορά), που δεν µπορεί παρά να πλήξουν την εκλογική δύναµη της Ν.Δ, και, δεύτερον, ότι περίπου το 65% του κόσµου ζητά πολιτική αλλαγή. Σας καλώ να θυµηθείτε, γιατί πρέπει να µαθαίνοµε από το παρελθόν, τι συνέβη στον Δήµο της Αθήνας. Οι δηµοσκοπήσεις έλεγαν πάλι ότι το 70% ήθελε αλλαγή σκυτάλης. Κέρδισε ο κ. Δούκας παρά την συντριπτική υπέροχή του κ. Μπακογιάννη στις δηµοσκοπήσεις.

» Ποιο θεωρείτε το µεγαλύτερο πρόβληµα της κοινωνίας;

Ο κόσµος, ζώντας καθηµερινά στο πετσί του την ακρίβεια, την θεωρεί ως τον υπ’ αριθµόν ένα κίνδυνο στην ζωή του. Και δικαίως! Εξ αιτίας της νιώθει µέρα µε την µέρα όλο και πιο δύσκολη την επιβίωσή του. Μακροχρόνια όµως θεωρώ πολύ µεγαλύτερη απειλή στην ζωή µας την κατάργηση του κράτους δικαίου, που την βλέπω να έρχεται µε µαθηµατική ακρίβεια ένεκα της πολιτικής της κυβέρνησης. Είναι εξωφρενικό αυτό που συµβαίνει: ο πρωθυπουργός ο οποίος έχει διορίσει σε θέσεις ευθύνης στον κρατικό µηχανισµό ανθρώπους της εµπιστοσύνης του (υπουργούς, αρχηγούς στρατού. κ.ά.τ.), δεν τους εµπιστεύεται ο ίδιος, αφού, αποδεδειγµένα, τους παρακολουθεί κρυφά. Όσα συµβαίνουν στην χώρα µας µε την υπονόµευση του κράτους δικαίου µοιάζουν µε ένα απόστηµα που σιγά-σιγά, αθόρυβα φθείρει τον οργανισµό µέχρι να τον εξαλείψει.

» Σας προβληµατίζει ίδρυση νέων κοµµάτων;

Τα κόµµατα αποτελούν βασικό συστατικό της κοινοβουλευτικής δηµοκρατίας. Η ίδρυσή τους επιβάλλεται, εφόσον εκφράζουν αιτήµατα και οράµατα των πολιτών. Τούτο συνέβη µε την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ µετά την µεταπολίτευση από τον Ανδρέα Παπανδρέου. Έκτοτε το ΠΑΣΟΚ δεν έπαυσε είτε ως κυβέρνηση είτε ως αντιπολίτευση να τροφοδοτεί την πολιτική σκηνή της χώρας µε στελέχη µε αξιοσηµείωτη προσφορά στην κοινωνία. Όταν όµως η ίδρυση των κοµµάτων υπαγορεύεται από προσωπικά κίνητρα, τα οποία καλύπτονται δολίως υπό τον µανδύα της κοινωνικής δήθεν απαίτησης, τότε, καλλιεργώντας µάταιες ελπίδες στον κόσµο, είναι περιττή, αν δεν είναι και άκρως επικίνδυνη. Δείτε, κατ’ αντιδιαστολήν προς το ΠΑΣΟΚ, πόσα κόµµατα ιδρύθηκαν µετά την µεταπολίτευση από την φιλοδοξία των εµπνευστών τους να δείξουν την ύπαρξή τους. Όπως εµφανίστηκαν όµως, έτσι εξαφανίστηκαν. «Μάταιος ήτο τοσούτος θόρυβος και ταραχή τοσαύτη», όπως λέει ο Καβάφης.

» Πώς κρίνετε τον πρωθυπουργό και τον αρχηγό της αξιωµατικής αντιπολίτευσης;

Κοινός τόπος και των δυο είναι η επικράτησή τους τις εκλογές στις οποίες συµµετείχαν. Ο κ. Μητσοτάκης επικράτησε του κ. Τσίπρα δυο φορές – µε µεγάλη µάλιστα διαφορά. Δυο φορές στις εσωκοµµατικές εκλογές του ΠΑΣΟΚ για την ανάδειξη αρχηγού του επιβλήθηκε και ο κ. Ανδρουλάκης επί σηµαντικών αντιπάλων του, µε µεγάλη επίσης διαφορά. Από κει και πέρα όµως η απόσταση µεταξύ Μητσοτάκη και Ανδρουλάκη είναι χαώδης. Ο κ. Μητσοτάκης είναι ο πρωθυπουργός της ακρίβειας, της κατάλυσης του κράτους δικαίου, των σκανδάλων και της συγκάλυψής των, των αναθέσεων, της επικίνδυνης για τα εθνικά µας θέµατα πολιτικής, της αναξιοκρατίας κ.ά., πράγµατα που δικαιολογούν γιατί επτά στους δέκα πολίτες θεωρούν ότι η κυβέρνησή του ακολουθεί στραβό δρόµο. Αντίθετα ο κ. Ανδρουλάκης δεν µπορεί να κατηγορηθεί για τίποτε από αυτά. Θα µου πείτε: δεν κυβέρνησε, για να τον δούµε. Ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να δοκιµαστεί. Τα δείγµατα πάντως της έως τώρα πορείας του δείχνουν έναν άνδρα: αποτελεσµατικό, µε «λογισµό και όραµα», όπως λέει ο Σολωµός για µια καλύτερη κοινωνία, ο οποίος δεν παρασύρεται από τις σειρήνες του λαϊκισµού. Δείτε πώς χειρίστηκε την υπόθεση των υποκλοπών. Αντί για φωνές και ξεσπάσµατα, όπως πολλοί τον προέτρεπαν, εµπιστεύτηκε την ήρεµη δύναµη της δικαιοσύνης – και δικαιώθηκε.

» Εντούτοις ο κ. Ανδρουλάκης κατηγορείται ότι η περί 4ήµερης εργασίας πρότασή του είναι ένα καθαρά λαϊκίστικου ανεφάρµοστο µέτρο.

Μα νοµίζω απάντησαν ήδη από το ΠΑΣΟΚ πού αλλού στον κόσµο και σε ποιους τοµείς εργασίας εφαρµόζεται αυτή. Το ζήτηµα είναι τι θέλεις και πόσο ελπίζεις σε αυτό που θέλεις, µη µένοντας αδρανής µε την προσχηµατική δικαιολογία ότι «δεν γίνεται». Αν δεν ελπίζεις το ανέλπιδο, έλεγε ο σοφός Ηράκλειτος, δεν θα το πετύχεις ποτέ!