Ελένη Ράντου: «Φοβόμουν πάρα πολύ, έτρωγα πολύ μπούλινγκ, άγριο πλάσμα ο άνθρωπος»

Η Ελένη Ράντου, η αγαπημένη μας ηθοποιός, πρόσφατα γύρισε πίσω στον χρόνο και μοιράστηκε στιγμές από τη νεανική της ζωή σε ένα επεισόδιο της εκπομπής “Πάμε μια βόλτα;”, με τη Νίκη Λυμπεράκη. Στην εκπομπή, η Ράντου αναφέρθηκε στις δύσκολες δοκιμασίες που αντιμετώπισε, αποκαλύπτοντας πτυχές της προσωπικής της ιστορίας που την καθόρισαν και την ανέδειξαν.

Το μπούλινγκ στην παιδική ηλικία

Η Ελένη Ράντου δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για το μπούλινγκ που υπέστη κατά την παιδική της ηλικία. Περιγράφοντας τον εαυτό της, είπε, σαν φυσιογνωμία ήμουν αγοροκόριτσο, αλλά μέσα μου ήμουν ένα πάρα πολύ φοβισμένο παιδί. Αυτή η αντίθεση ήταν κάτι που καθόρισε την παιδική της ηλικία. Η μικρή Ελένη θυμάται μια στιγμή που τραυματίστηκε σοβαρά: Μια φορά βγήκα σ’ αυτόν τον δρόμο να παίξω μήλα και έσπασα το χέρι μου, περίπου 14 χρονών.

Αυτές οι εμπειρίες την έκαναν να νιώθει φόβο, κυρίως λόγω της κοινωνικής πίεσης που δέχονταν οι νέοι από τους συνομηλίκους τους. Είχα και πολύ αστιγματισμό εκ γενετής και φορούσα φοβερά γυαλιά. Έτρωγα πάρα πολύ μπούλινγκ από όλα τα παιδιά. Πήγαιναν στο μπαλκόνι και μου φώναζαν… ‘γυαλάκια’, ‘μυωπία’. Το τι κοροϊδία δηλαδή, ντρεπόμουν να βγω έξω ανέφερε η ηθοποιός. Αυτές οι αναμνήσεις αντανακλούν τη σκληρότητα που μπορεί να βιώσει ένα παιδί λόγω της εμφάνισής του.

Η δύναμη της εσωτερικής αντοχής

Παρά τις δυσκολίες και τον πόνο που βίωσε, η Ελένη προσεγγίζει αυτές τις αναμνήσεις με μια ουσιαστική και θετική ματιά. Ο άνθρωπος είναι άγριο πλάσμα. Αλλά ποτέ δεν θυμάμαι όλα αυτά τα χρόνια σαν δυστυχισμένα. Τα θυμάμαι πολύ γλυκά, ότι τους χρωστάω το ποια είμαι είπε, υποδηλώνοντας ότι οι κακουχίες της έδωσαν τη δύναμη να εξελιχθεί και να γίνει η γυναίκα που είναι σήμερα.

Η εμπειρία της με το μπούλινγκ όχι μόνο διαμόρφωσε την προσωπικότητά της αλλά ενίσχυσε και την αίσθηση της ταυτότητάς της. Από τα δύσκολα χρόνια, κατάφερε να αντλήσει διδάγματα και σοφία που τη συνόδευσαν στην καριέρα της. Αυτός είναι και ο λόγος που η Ράντου είναι πλέον μια θετική επιρροή για τις νέες γενιές, που μπορεί να βιώνουν παρόμοια προβλήματα.