«Συναίνεση» της Νίνα Ρέιν. «Όταν η αλήθεια γίνεται όπλο: μια παράσταση που σε αναγκάζει να πάρεις θέση».

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Η «Συναίνεση» (Consent) της Νίνα Ρέιν, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά στο Σύγχρονο Θέατρο, είναι μια από εκείνες τις παραστάσεις που δεν αρκούνται στο να αφηγηθούν μια ιστορία· επιδιώκουν να ανοίξουν έναν διάλογο — και μάλιστα έναν άβολο, επίμονο και βαθιά αναγκαίο.

Με αφετηρία μια υπόθεση σεξουαλικής επίθεσης, το έργο εξελίσσεται γύρω από έναν κύκλο δικηγόρων που καλούνται να υπερασπιστούν —ή να αποδομήσουν— την έννοια της συναίνεσης. Ωστόσο, η σκηνική δράση δεν περιορίζεται στη δικαστική αίθουσα. Αντίθετα, επεκτείνεται στις προσωπικές τους ζωές, αποκαλύπτοντας τις αντιφάσεις, τις ηθικές εκπτώσεις και τις εύθραυστες ισορροπίες των σχέσεών τους.

Η γραφή της Ρέιν είναι αιχμηρή, ευφυής και πολυεπίπεδη. Με όχημα έναν λόγο που κινείται ανάμεσα στο νομικό επιχείρημα και τη συναισθηματική αποδόμηση, το έργο θέτει καίρια ερωτήματα: Τι σημαίνει πραγματικά «συναίνεση»; Πού τελειώνει η αλήθεια και πού αρχίζει η αφήγηση; Και τελικά — ποιος έχει το δικαίωμα να την ορίσει;

Ο Τάκης Τζαμαργιάς προσεγγίζει το υλικό με καθαρή σκηνοθετική γραμμή, αναδεικνύοντας τη διπλή φύση του έργου: ως κοινωνικό σχόλιο και ως ψυχολογικό θρίλερ σχέσεων. Η παράσταση διατηρεί έναν σταθερό ρυθμό, με εναλλαγές ανάμεσα σε στιγμές έντασης και ειρωνικής αποφόρτισης, στοιχείο που ενισχύει τον χαρακτήρα της ως «μαύρη κωμωδία». Η σκηνοθεσία αποφεύγει τον διδακτισμό και αφήνει τα ερωτήματα να αιωρούνται, εμπιστευόμενη τη νοημοσύνη του θεατή.

Το πολυπρόσωπο καστ λειτουργεί ως σύνολο με συνοχή και ρυθμό, στοιχείο κρίσιμο για ένα έργο που βασίζεται στη διαρκή σύγκρουση απόψεων.

Ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος αποδίδει με ακρίβεια την ψυχρότητα και τον κυνισμό ενός χαρακτήρα που κινείται με άνεση μέσα στους μηχανισμούς του νόμου, αποκαλύπτοντας σταδιακά τις ρωγμές του.

Η Κίττυ Παϊταζόγλου ξεχωρίζει για την εσωτερικότητα και τη συναισθηματική της ένταση, προσφέροντας μια ερμηνεία που ισορροπεί ανάμεσα στη δύναμη και την ευαλωτότητα.

Η Βαλέρια Δημητριάδου κινείται με φυσικότητα και καθαρότητα, αναδεικνύοντας τις αντιφάσεις ενός προσώπου που παλεύει ανάμεσα στο προσωπικό και το επαγγελματικό του καθήκον.

Ο Παναγιώτης Γαβρέλας δίνει μια στιβαρή, μετρημένη ερμηνεία, χτίζοντας έναν χαρακτήρα που λειτουργεί ως καταλύτης στις ισορροπίες της ομάδας.

Ο Ερρίκος Μηλιάρης αποτυπώνει με πειστικότητα την αμφισημία και τις ηθικές μετατοπίσεις του ρόλου του.

Η Καλλιόπη Παναγιωτίδου προσθέτει ένταση και δυναμισμό, ενώ η Μανταλένα Καραβάτου συμβάλλει ουσιαστικά στο σύνολο με μια παρουσία που ενισχύει τη δραματουργική ροή.

Συνολικά, οι ερμηνείες λειτουργούν συλλογικά, αναδεικνύοντας την πολυφωνία του έργου και μετατρέποντας τη σκηνή σε ένα πεδίο διαρκούς σύγκρουσης — όχι μόνο μεταξύ των χαρακτήρων, αλλά και μέσα στον ίδιο τον θεατή.

Η σκηνογραφική και ενδυματολογική προσέγγιση της Έλλης Εμπεδοκλή υπηρετεί τη λειτουργικότητα και την καθαρότητα της αφήγησης. Ο χώρος μεταμορφώνεται ευέλικτα, αποτυπώνοντας τόσο τη δημόσια σφαίρα της δικαιοσύνης όσο και την ιδιωτική των σχέσεων, ενώ τα κοστούμια σκιαγραφούν με ακρίβεια την κοινωνική ταυτότητα και τις εσωτερικές εντάσεις των χαρακτήρων.

Η μουσική του Ανδρέα Κουρέτα λειτουργεί υπόγεια και ατμοσφαιρικά, ενισχύοντας την ένταση χωρίς να επιβάλλεται. Συνοδεύει τις μεταβάσεις και υπογραμμίζει τη δραματική αβεβαιότητα που διατρέχει το έργο.

Οι φωτισμοί του Γιώργου Αγιαννίτη συμβάλλουν καθοριστικά στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου η «αλήθεια» δεν είναι ποτέ πλήρως φωτισμένη. Με στοχευμένες αντιθέσεις, ενισχύουν το αίσθημα αμφισημίας και ηθικής ασάφειας.

Η «Συναίνεση» είναι μια παράσταση που δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις — και ακριβώς γι’ αυτό έχει αξία. Θέτει ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά, προκαλεί, ενοχλεί και τελικά ενεργοποιεί τον θεατή.

Σε μια εποχή όπου οι έννοιες της συναίνεσης, της ευθύνης και της δικαιοσύνης επαναδιαπραγματεύονται καθημερινά, η παράσταση αυτή έρχεται όχι για να διδάξει, αλλά για να αναμετρηθεί με την πολυπλοκότητα της πραγματικότητας.

Και τελικά, σε αφήνει με μια σκέψη που δύσκολα αποφεύγεις:
η σιωπή — ίσως — δεν είναι ποτέ ουδέτερη.

Info παράστασης

Τίτλος: Συναίνεση (Consent)
Συγγραφέας: Νίνα Ρέιν
Σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς

Παίζουν:
Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Κίττυ Παϊταζόγλου, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Γαβρέλας, Ερρίκος Μηλιάρης, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Μανταλένα Καραβάτου

Σκηνικά – Κοστούμια: Έλλη Εμπεδοκλή
Μουσική: Ανδρέας Κουρέτας
Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

Χώρος: Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Αθήνα
Διάρκεια: 110 λεπτά

Ημέρες & ώρες:
Τετάρτη 20:00
Πέμπτη – Παρασκευή 21:00
Σάββατο 21:15
Κυριακή 19:00

Εισιτήρια:
Early bird 12€
Α’ Ζώνη: 20€ / 17€ μειωμένο
Β’ Ζώνη: 18€ / 15€ μειωμένο
Γ’ Ζώνη: 15€

Επικοινωνία-Προβολή στα ΜΜΕ
Ανζελίκα Καψαμπέλη
akapsamb@gmail.com