«Η βία δεν είναι ιδιωτική υπόθεση: «Ο Σκύλος που έκλαιγε βουβά τις Νύχτες» είναι μια παράσταση γροθιά που σπάει τη σιωπή για τον πόνο που κρύβεται μέσα στα σπίτια.

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Με το έργο «Ο Σκύλος που έκλαιγε βουβά τις Νύχτες» στο θέατρο AUDITORIUM, ο Θέμης Μουμουλίδης καταθέτει μια βαθιά ώριμη και ουσιαστική θεατρική πρόταση, εγκαινιάζοντας μια τριλογία που εστιάζει στις πολλαπλές μορφές βίας στη σύγχρονη κοινωνία. Πρόκειται για ένα έργο που δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία· διεισδύει στον ψυχισμό των ηρώων και φωτίζει τις πιο σκοτεινές γωνίες της ανθρώπινης εμπειρίας.

Η δραματουργία ξετυλίγεται γύρω από τρεις γυναίκες — γιαγιά, μητέρα, εγγονή — και μέσα από αυτές αναδεικνύεται ένα πλέγμα σιωπής, ενοχής και καταπίεσης. Η ενδοοικογενειακή βία δεν παρουσιάζεται ως μεμονωμένο γεγονός, αλλά ως μια διαχρονική, σχεδόν κληρονομική συνθήκη, που αναπαράγεται μέσα σε κοινωνίες όπου «όλοι ξέρουν αλλά κανείς δεν μιλά».

Ο λόγος του Μουμουλίδη είναι άμεσος, ζωντανός, με έντονες εναλλαγές ανάμεσα στον ρεαλισμό και τη συνειρμική, σχεδόν ποιητική αφήγηση. Το χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός λειτουργούν ως λεπτές ρωγμές φωτός μέσα σε ένα κατά τα άλλα σκοτεινό σύμπαν. Η σκηνοθεσία υπηρετεί με συνέπεια το κείμενο, επιλέγοντας τη λιτότητα και αφήνοντας χώρο στις ερμηνείες να αναπνεύσουν.

Η παράσταση κορυφώνεται μέσα από διαδοχικές αποκαλύψεις που κρατούν αμείωτη την ένταση, ενώ η τελική ανατροπή λειτουργεί καταλυτικά, αναδιαμορφώνοντας όσα έχουν προηγηθεί.

Η επιτυχία της παράστασης στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στις δύο πρωταγωνίστριες, οι οποίες σηκώνουν με εντυπωσιακή δύναμη και ευαισθησία το βάρος του έργου.

Μαρία Κατσανδρή (Γιαγιά)
Η Μαρία Κατσανδρή παραδίδει μια ερμηνεία υψηλής υποκριτικής ακρίβειας και βαθιάς συγκίνησης. Με απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών της μέσων, χτίζει έναν χαρακτήρα πολυεπίπεδο: σκληρό αλλά και εύθραυστο, ειρωνικό αλλά και βαθιά πληγωμένο. Η εσωτερικότητα της ερμηνείας της είναι υποδειγματική· ακόμη και στις πιο ήσυχες στιγμές, η ένταση παραμένει παρούσα, σχεδόν υπόγεια.

Η διαδρομή της ηρωίδας — από την καταπίεση και τον φόβο μέχρι την αυτογνωσία και τη δύναμη — αποτυπώνεται με συγκλονιστική καθαρότητα. Η τελική αποκάλυψη βρίσκει την ηθοποιό σε πλήρη ερμηνευτική ωριμότητα, προσφέροντας μια στιγμή βαθιάς θεατρικής αλήθειας που δύσκολα ξεχνιέται.

Ιφιγένεια Καραμήτρου (Εγγονή)
Η Ιφιγένεια Καραμήτρου ισορροπεί με ευαισθησία ανάμεσα στην τρυφερότητα και τη σύγχυση ενός νέου ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με μια σκληρή αλήθεια. Η ερμηνεία της είναι άμεση, ειλικρινής και απαλλαγμένη από υπερβολές, επιτρέποντας στον θεατή να ταυτιστεί μαζί της.

Καθώς το έργο εξελίσσεται, η μετάβασή της από την αθωότητα στην επίγνωση γίνεται με φυσικότητα και ακρίβεια. Η σκηνική της παρουσία λειτουργεί ως συναισθηματικός άξονας της παράστασης, φέρνοντας ισορροπία απέναντι στη βαριά φόρτιση της ιστορίας. Η χημεία της με την Κατσανδρή είναι ουσιαστική και πειστική, δημιουργώντας έναν ισχυρό πυρήνα πάνω στον οποίο στηρίζεται όλο το έργο.

Η μουσική της Αλεξάνδρας Μικρούτσικου λειτουργεί υποστηρικτικά αλλά ουσιαστικά, χωρίς να επιδιώκει να επιβληθεί. Με διακριτικές, σχεδόν υπόγειες παρεμβάσεις, ενισχύει τη συναισθηματική φόρτιση και υπογραμμίζει τις μεταβάσεις από τη μνήμη στο παρόν. Δημιουργεί μια ατμόσφαιρα εσωτερικής έντασης, συμβάλλοντας καθοριστικά στη δραματουργική συνοχή της παράστασης.

Η σκηνογραφική και ενδυματολογική προσέγγιση της Παναγιώτας Κοκκόρου κινείται σε λιτές, λειτουργικές γραμμές, που υπηρετούν απόλυτα τον ρεαλισμό του έργου. Τα σκηνικά αποδίδουν έναν χώρο οικείο αλλά ταυτόχρονα φορτισμένο, σχεδόν ασφυκτικό, μέσα στον οποίο εγκλωβίζονται οι ήρωες. Τα κοστούμια, με προσεγμένες λεπτομέρειες και χωρίς περιττές εξάρσεις, σκιαγραφούν με ακρίβεια τις κοινωνικές και ψυχολογικές αποχρώσεις των χαρακτήρων, ενισχύοντας τη δραματική αλήθεια της παράστασης.

Συνολικά, «Ο Σκύλος που έκλαιγε βουβά τις Νύχτες» είναι μια παράσταση που δεν χαρίζεται στον θεατή. Τον φέρνει αντιμέτωπο με uncomfortable αλήθειες, τον συγκινεί και τον προβληματίζει. Κυρίως όμως, τον καλεί να μην παραμείνει σιωπηλός απέναντι στη βία.

Μια παράσταση ουσίας, με δυνατές ερμηνείες και καθαρό κοινωνικό αποτύπωμα.

Info παράστασης

Τίτλος: Ο Σκύλος που έκλαιγε βουβά τις Νύχτες
Κείμενο – Σκηνοθεσία: Θέμης Μουμουλίδης
Ερμηνεύουν: Μαρία Κατσανδρή, Ιφιγένεια Καραμήτρου

Σκηνικά – Κοστούμια: Παναγιώτα Κοκκόρου
Μουσική: Αλεξάνδρα Μικρούτσικου
Επιμέλεια κίνησης: Ηλίας Χατζηγεωργίου
Φωτισμοί: Νίκος Σωτηρόπουλος

Χώρος: Αμφιθέατρο Auditorium, Σίνα 2-4, Αθήνα
Παραστάσεις: 18 Απριλίου – 4 Μαΐου

Τιμές εισιτηρίων:
18€ κανονικό
15€ μειωμένο (φοιτητικό, ανέργων, μαθητικό)
12€ ομαδικό

Προπώληση: more.com & ταμείο θεάτρου

Επικοινωνία: Ειρήνη Λαγουρού | irini.lagourou@gmail.com