Λάζος Μαντικός: «Στην άλλη ζωή που θα συναντηθούμε με τον Γιώργο Παπαδάκη, θα ήθελα να του πάρω μία συνέντευξη»

Ο Λάζος Μαντικός, δημοσιογράφος του ΑΝΤ1, βρέθηκε το μεσημέρι της Τετάρτης (15/4) στην εκπομπή “ΠΟΠ Μαγειρική”, όπου μοιράστηκε τις εμπειρίες του από τον κόσμο των media και την ιδιαίτερη σχέση του με τον αείμνηστο Γιώργο Παπαδάκη. Η συζήτησή τους, γεμάτη αναμνήσεις και νοσταλγία, ξεκίνησε με την αναδρομή στην προσωπική και επαγγελματική του πορεία.

Η συνεργασία του Λάζου με τον Γιώργο Παπαδάκη δεν περιορίζεται απλώς σε επαγγελματικό επίπεδο. Όπως εξήγησε, η φιλία τους αναπτύχθηκε με αφορμή σημαντικά γεγονότα της ζωής του—όπως η βάφτιση της κόρης του από τον ίδιο τον Παπαδάκη. «Θα ήθελα να είχα κάνει μία συνέντευξη με τον Γιώργο Παπαδάκη. Ποτέ δεν του έκανα συνέντευξη. Παρόλο που συνεργαζόμασταν στενά, ένιωθα ότι φιλικά του έκανα ερωτήσεις», σημείωσε με εξομολογητική διάθεση.

Λαμβάνοντας υπόψη την επιθυμία του να έχει μια τέτοια συζήτηση μαζί του, δήλωσε: «Στην άλλη ζωή που θα συναντηθούμε, μπορεί να το κάνουμε. Αυτό που πιστεύω είναι ότι η ζωή είναι πιο μεγάλη και περίπλοκη απ’ όσο νομίζουμε». Με αυτήν την κουβέντα, ο Λάζος υπαινίχθηκε τη διαχρονικότητα των σχέσεων και την αναγκαία αξία του να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας.

Ο Λάζος Μαντικός δεν έχει μόνο αναμνήσεις από τον Παπαδάκη· έχει και πολύτιμα διδάγματα. «Αυτό που μου έχει μείνει είναι η αλήθεια του. Ήταν ίδιος, μπροστά και πίσω από τις κάμερες», σχολίασε, αναδεικνύοντας τη σημασία της αυθεντικότητας. Το μήνυμα του Παπαδάκη, «να είσαι ο εαυτός σου μπροστά και πίσω από τις κάμερες», μπορεί να αποτελέσει οδηγό όχι μόνο για δημοσιογράφους αλλά και για όλους τους ανθρώπους.

Ο Λάζος μίλησε και για το εκπαιδευτικό του υπόβαθρο, τονίζοντας ότι έχει σπουδάσει στην Πάντειο Δημόσια Διοίκηση και παράλληλα είχε παρακολουθήσει τη σχολή δημοσιογραφίας του ΑΝΤ1. Η πρώτη του εμπειρία στον σταθμό προήλθε σε μια περίοδο που αποφοίτησε, προσθέτοντας ότι «όταν έβγαλα το πτυχίο μου, ο Παπαδάκης μου έδωσε συγχαρητήρια στον αέρα». Η αναδρομή αυτή δεν ενίσχυσε μόνο τις αναμνήσεις αλλά και την αίσθηση της κοινότητας που ένιωθε τότε, καθώς η συνεργασία τους αποκτούσε βάθος.

Περιγράφοντας την καθημερινότητά του, ο Λάζος δήλωσε ότι ξυπνά στις 2:55 τα ξημερώματα και η ρουτίνα του δεν του επιτρέπει να κοιμάται ποτέ για οχτώ ώρες συνεχόμενα. «Το σπάω, το κάνω σπαστό», εξήγησε, δείχνοντας τις προσαρμογές που προβαίνει στη ζωή του λόγω της επαγγελματικής του υποχρέωσης.

Σε μία πιο προσωπική εξομολόγηση, ο Λάζος αποκάλυψε ότι στα 25 του χρόνια γνώρισε την κατάθλιψη. «Την αντιμετώπισα μόνος μου, χωρίς φάρμακα», είπε. Αυτή η παραδοχή της μάχης του μπορεί να συνιστά μια ελπίδα για όποιον βρίσκεται στη δίνη παρόμοιων καταστάσεων. Ο Λάζος δείχνει ότι, παρά τις δυσκολίες, η αυτογνωσία και η υποστήριξη από ανθρώπους μπορεί να οδηγήσουν στην αντεπίθεση και την ανάκαμψη.