ΑΠΘ: Πόση αποθήκευση ενέργειας θα χρειαστούμε τα επόμενα χρόνια στην Ελλάδα

Tο θέμα συζητήθηκε σε χρονική συγκυρία κατά την οποία, μόλις λίγες ημέρες πριν από το συνέδριο, έκαναν την πρεμιέρα τους στην αγορά της χώρας οι πρώτες μονάδες αποθήκευσης ενέργειας με μπαταρίες.

Στο πλαίσιο των τοποθετήσεων, ο καθηγητής του ΑΠΘ Παντελής Μπίσκας αναφέρθηκε σε μελέτη που προετοιμάστηκε εκ μέρους του ΑΔΜΗΕ και, όπως σημειώθηκε, αποτυπώνει τις επιμέρους διαστάσεις της ένταξης της αποθήκευσης στο σύστημα. Στη συγκεκριμένη προσέγγιση εξετάστηκαν διαφορετικά σενάρια ανάπτυξης της αποθήκευσης ενέργειας με χρονικό ορίζοντα το 2030 και το 2035.

Με δεδομένη την εκτίμηση ότι η εγκατεστημένη ισχύς των φωτοβολταϊκών σταθμών θα προσεγγίσει τα 15 GW στα τέλη της δεκαετίας, ο βέλτιστος συνδυασμός φωτοβολταϊκών με μπαταρίες τοποθετήθηκε σε λόγο 2 ή 2,5 προς ένα, ως προς την αναλογία «αποθήκευση προς φ/β». Με βάση αυτή την παραδοχή, η αποθηκευτική δυναμικότητα που προκύπτει για την Ελλάδα διαμορφώνεται «της τάξης των 37,5 GWh». Η προτεινόμενη κλίμακα δεν περιορίζεται σε μία μόνο τεχνολογία.

Όπως εξηγήθηκε, η εικόνα περιλαμβάνει τόσο μπαταρίες όσο και μονάδες αντλησιοταμίευσης. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε ότι ένας τέτοιος συνδυασμός θα μπορούσε να προσφέρει «ένα αποδεκτό κόστος» και «τα μέγιστα δυνατά οφέλη» ως προς την κάλυψη αναγκών σε όσο το δυνατόν περισσότερες ώρες της ημέρας, με στόχο την ευελιξία του συστήματος. Παράλληλα, επισημάνθηκε η επίδραση που θα είχε η αύξηση της συμμετοχής της αποθήκευσης στη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Αναφέρθηκε ότι «μεγάλα επίπεδα συμμετοχής της αποθήκευσης» θα οδηγούσαν εκτός αγοράς τις μονάδες φυσικού αερίου, καθώς θα αντιμετώπιζαν ζήτημα βιωσιμότητας εάν δεν υπήρχε κάποιος μηχανισμός που θα τις αποζημίωνε για να παραμείνουν σε εφεδρεία.

Στο ζήτημα του κόστους, αναδείχθηκε και το σενάριο σχεδόν απόλυτης κάλυψης των αναγκών αποκλειστικά μέσω συνδυασμού φωτοβολταϊκών και αποθήκευσης. Σε αυτή την περίπτωση, όπως ειπώθηκε, «το κόστος της τελευταίας θα αποδεικνυόταν ασύμφορο». Το ΑΠΘ, όπως αναφέρθηκε, υπολογίζει αυτό το κόστος «σε αντίστοιχο επίπεδο με τις μονάδες αερίου, ή κοντά στα 104 $/MWh, από 40 $ που βρίσκεται σήμερα». Το συμπέρασμα που διατυπώθηκε από τις τοποθετήσεις των ειδικών είναι ότι απαιτείται συνδυασμός τεχνολογιών, ώστε το σύστημα να αποκτήσει την κατάλληλη ευελιξία με το μικρότερο δυνατό κόστος.

Στο ίδιο πλαίσιο, τονίστηκε η ανάγκη αξιοποίησης της αποθήκευσης ενέργειας όχι μόνο μέσω αυτόνομων σταθμών, αλλά και σε υφιστάμενες μονάδες ΑΠΕ «πίσω από το μετρητή», καθώς και σε κατοικίες χωρίς συνδυασμό με φωτοβολταϊκά. Όπως επισημάνθηκε, μια τέτοια εξέλιξη «θα απλοποιούσε σημαντικά την εξίσωση» και θα είχε οφέλη σε όρους αδειοδότησης και δικτύου.