Απόφαση με την οποία επιρρίπτονται ευθύνες στο Ελληνικό Δημόσιο και πιο συγκεκριμένα στο υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου για τον θάνατο 4χρονου αφγανού πρόσφυγα σε δομή ευάλωτων ομάδων στην παραλία Διονυσίου της Χαλκιδικής, εξέδωσε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών.

Το δικαστήριο δέχτηκε ότι το υπουργείο, ως εποπτεύουσα αρχή του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης που διαχειρίστηκε την υλοποίηση του προγράμματος φιλοξενίας, έπρεπε να ελέγχει τις εγκαταστάσεις του ξενοδοχείου που είχε μετατραπεί σε δομή προσφύγων, σύμφωνα με ρεπορτάζ στο voria.gr.

«Εάν το δημόσιο είχε ασκήσει τη δέουσα εποπτεία, θα όφειλε να γνωρίζει την επικίνδυνη και αντικανονική χρήση της μεταλλικής συρόμενης πόρτας και θα έπρεπε να είχε επιληφθεί με τη λήψη πρόσθετων μέτρων φύλαξης και πρόληψης ενόψει και του ότι επρόκειτο για την κεντρική είσοδο σε δομή», αναφέρεται σε τμήμα της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε προ ημερών.

Το δυστύχημα έγινε στις 21 Απριλίου 2019 όταν ο 4χρονος είχε ανέβει με άλλους δύο ανήλικους στη συρόμενη κεντρική καγκελόπορτα του ξενοδοχείου της Χαλκιδικής και έπαιζαν. Όπως έκρινε και το ποινικό δικαστήριο και αναφέρεται και στην απόφαση του διοικητικού Πρωτοδικείου η πόρτα δεν συντηρούνταν, ενώ χρησιμοποιούνταν διαρκώς καθώς ήταν μοναδική που λειτουργούσε από τις τρεις που υπήρχαν στο ξενοδοχείο.

Είναι συγκλονιστικά αυτά που αναφέρονται στη δικαστική απόφαση για την πορεία της ζωής του άτυχου 4χρονου. «Ήταν υγιέστατος, όλο ζωντάνια και χαρά, παρά τις αμέτρητες δυστυχίες που είχε περάσει αναγκαζόμενος να ακολουθήσει σε τόσο μικρή ηλικία το δρόμο της προσφυγιάς, στην προσπάθεια να ξεφύγει από τους κινδύνους του πολέμου και των Ταλιμπάν στην πατρίδα τους, αναγκαζόμενος να ακολουθήσει ένα ταξίδι γεμάτο πείνα, κινδύνους και κακουχίες, κινδυνεύοντας να πνιγεί σε μία βάρκα διασχίζοντας το Αιγαίο, για να χάσει τελικώς τη ζωή του εξαιτίας της εγκληματικής αμέλειας και των παραλείψεων του Δημοσίου, στο χώρο όπου – υποτίθεται – ήταν πιο ασφαλής από οπουδήποτε».

Το συγκεκριμένο ξενοδοχείο φιλοξενούσε ευάλωτες ομάδες προσφύγων και γι’ αυτό χρηματοδοτήθηκε την περίοδο εκείνη, όπως αναλύεται στην απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. «Το πρόγραμμα λεγόταν «προστασία και καταφύγιο υπερευάλωτων ομάδων» πράγμα που σημαίνει ότι το ελληνικό κράτος σε συμφωνία με το Ευρωπαϊκό Ταμείο Μετανάστευσης και Ασύλου όφειλε να διαχειριστεί τις υπερευάλωτες ομάδες προσφύγων», σχολίασε ο συνήγορος της οικογένειας του 4χρονου, Θοδωρής Τσιάτσιος.

«Από το όνομα της ομάδας καταλαβαίνουμε ότι το κράτος είχε υποχρέωση να τους παρέχει προστασία και κατάλυμα. Έπρεπε να εποπτεύει και τον χώρο αλλά και να προστατεύει και τα παιδιά. Στο συγκεκριμένο χώρο δεν πήγαινε οποιαδήποτε οικογένεια πήγαιναν μόνον υπερευάλωτες ομάδες», συμπλήρωσε.

Βρέθηκαν κατηγορούμενοι

Αυτό που είχε προξενήσει εντύπωση ήταν ότι κατηγορούμενοι για το θάνατο του παιδιού τους είχαν καταλήξει μέχρι και οι γονείς του, οι οποίοι αθωώθηκαν από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης. Καταδικάστηκαν όμως, σε φυλάκιση 2,5 ετών με τριετή αναστολή για ανθρωποκτονία από αμέλεια, οι ιδιοκτήτες του ξενοδοχείου για τους οποίους κρίθηκε ότι δεν συντηρούσαν τη μεταλλική πόρτα.

«Είναι ανεπίτρεπτο για τον πολιτισμό μας να σκοτώνονται παιδιά με αυτόν τον τρόπο», είχε σχολιάσει η εισαγγελέας της έδρας που πρότεινε την καταδίκη τους, σημειώνοντας μάλιστα ότι για να πέσει η συγκεκριμένη πόρτα μήκους 3,8 μέτρων και βάρους 110 κιλών έπρεπε ή να γινόταν σεισμός ή να έπεφτε πάνω της μηχάνημα έργων. Στο δικαστήριο είχε καταθέσει και ο ομότιμος καθηγητής του Α.Π.Θ., Γιώργος Τσιάκαλος, ο οποίος έζησε κοντά στην οικογένεια των προσφύγων και μετέφερε την ψυχολογία τους μετά το δυστύχημα, έχοντας ο ίδιος εμπειρία από τη διαχείριση οικογενειών προσφύγων.

Τώρα το Διοικητικό Πρωτοδικείο επιδίκασε στους γονείς και στην αδερφή του 4χρονουαποζημίωση 180.000 ευρώ για ψυχική οδύνη. «Το δικαστήριο κατέληξε ότι δεν υπήρχε κανένας έλεγχος ως προς την τήρηση των μέτρων ασφαλείας και η έλλειψη είχε συνέπεια να πεθάνει ένα παιδάκι επειδή έπεσε πάνω του μία πόρτα», υπογράμμισε ο κ. Τσιάτσιος.

Η οικογένεια πάντως επιρρίπτει ευθύνες και στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης, που ανέλαβε την ευθύνη διαχείρισης του προγράμματος για τις ευάλωτες οικογένειες προσφύγων. Μάλιστα σε αγωγή που κατατέθηκε στα αστικά δικαστήρια ήδη έχει απορριφτεί η ένσταση ετεροδικίας του ΔΟΜ και αναμένεται η κρίση του πολιτικού Δικαστηρίου για την ευθύνη του Οργανισμού.

«Το Διοικητικό Δικαστήριο αναγνωρίζει στην απόφασή του ότι το κράτος οφείλει να πληρώσει αποζημίωση καθώς δεν τήρησε την υποχρέωσή του να επιτηρεί και να εγγυάται ότι οι πρόσφυγες που ανήκουν σε υπερευάλωτες ομάδες θα πρέπει να έχουν ασφαλή διαμονή που χρηματοδοτείται με χρήματα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Μετανάστευσης, το οποίο που καλείται να διαχειριστεί ο ΔΟΜ τον οποίο εποπτεύει στη συγκεκριμένη σύμβαση το κράτος», σημείωσε ο κ. Τσιάτσιος.

Η οικογένεια του άτυχου 4χρονου ζει στη Γερμανία, όπου τους έχει χορηγηθεί πολιτικό άσυλο ως πρόσφυγες. Όμως η μητέρα εξακολουθεί να έχει ψυχολογικά προβλήματα που παρουσίασε μετά το θάνατο του γιου της, ενώ και η φροντίδα της κόρης τους, η οποία είναι με σύνδρομο Down, έχει δυσκολίες και ήταν ένα στοιχείο που κατέταξε την οικογένεια στις ευάλωτες ομάδες των προσφύγων.