Κοζάνη: Εκκλησία άνω των 200 ετών στη Ροδιανή στηρίζεται ακόμη σε ξύλινα υποστυλώματα

Στη Ροδιανή Κοζάνης βρίσκεται ο Ιερός Ναός Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ένας ναός που χρονολογείται τον 17ο αιώνα και έχει χαρακτηριστικά μνημείου. Μετά τον καταστροφικό σεισμό της 13 Μαΐου 1995, το κτίσμα υπέστη σοβαρές βλάβες και έκτοτε παραμένει με υποστυλώματα. Τριάντα ένα χρόνια μετά τον σεισμό, ο ναός εξακολουθεί να βρίσκεται στην ίδια κατάσταση, ενώ λειτουργεί κανονικά. Παρά τα προβλήματα στατικότητας, οι κάτοικοι της περιοχής, περίπου 200 άτομα, συνεχίζουν να εκκλησιάζονται.

Η προσέλευση, όπως περιγράφεται, γίνεται «κάθε φορά με το φόβο», λόγω της κατάστασης του μνημείου και της παρατεταμένης εκκρεμότητας ως προς την αποκατάστασή του. Επειδή πρόκειται για μνημείο, η Αρχαιολογική Υπηρεσία έχει προχωρήσει σε μελέτες. Όπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, οι μελέτες εγκρίθηκαν από το υπουργείο και την αρμόδια υπηρεσία και προβλέπεται να προχωρήσουν οι εργασίες που αφορούν την αποκατάσταση.

Ο πρωτοπρεσβύτερος του ναού και καθηγητής θεολογίας, πατήρ Νικόλαος Τζέλλος, μίλησε στην εκπομπή «Περίμετρος» της ΕΡΤ3 για την ιστορική αξία του ναού, αλλά και την ανάγκη να γίνουν παρεμβάσεις αποκατάστασης. Σε εισαγωγική τοποθέτηση για την κατάσταση που επικρατεί, ανέφερε: «Βλέπω αυτή την κατάσταση, που είναι να λυπόμαστε, γιατί αυτό το μνημείο το οποίο εδώ φυλασσόταν και η σημαία του Μακεδονικού Αγώνα και τώρα η σημαία είναι στο Μουσείο της Κοζάνης.

Γι’ αυτό λέμε είναι μνημείο, ότι ξεκίνησε και ο Μακεδονικός Αγώνας. Άρα θα έπρεπε να είχε και την κατάλληλη προσοχή από τις αρμόδιες υπηρεσίες που τώρα βέβαια κάτι πάει να γίνει, έστω και αργά». Στην ίδια εκπομπή, ο πρόεδρος της κοινότητας, Ρούσης Ρουσιάδης, περιέγραψε την εικόνα που παρουσιάζει ο ναός και τους κινδύνους που, όπως είπε, απορρέουν από αυτή. Όπως ανέφερε: «Η εκκλησία είναι έτοιμη για κατάρρευση. Έχουν περάσει 30 χρόνια, δεν έχει γίνει κάτι. Θα πρέπει να γίνει κάτι χτες για να είμαστε ασφαλείς σήμερα και για τους κατοίκους του χωριού, αλλά και τους επισκέπτες. Και το καμπαναριό είναι επικίνδυνο και το τέμπλο είναι επικίνδυνο.”

Οι αναφορές των δύο ομιλητών εντάσσονται στο πλαίσιο της ανάγκης για άμεση αποκατάσταση ενός ναού που, πέρα από τη θρησκευτική του λειτουργία, έχει καταγραφεί ως μνημείο και συνδέεται, όπως επισημάνθηκε, με ιστορικά στοιχεία της περιοχής, ενώ η εξέλιξη των εγκρίσεων των μελετών δημιουργεί το πλαίσιο για την έναρξη εργασιών μετά από μακρά αναμονή.