Πέμη Ζούνη: «Ποτέ δεν χαλάλισα την προσωπική μου ζωή λόγω δουλειάς, ο έρωτας είναι περιπέτεια και έμπνευση για εξέλιξη»

Με αφορμή την συμμετοχή στη “Γη της ελιάς” του MEGA, η Πέμη Ζούνη έδωσε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό ΟΚ! και τον δημοσιογράφο Αστέρη Κασιμάτη.

Ανάμεσα σε πολλά άλλα, μάλιστα, η αγαπημένη πρωταγωνίστρια άνοιξε το κεφάλαιο του έρωτα και μίλησε για τον τρόπο με τον οποίο αυτός καθόρισε τη ζωή της ενώ τώρα, όπως παραδέχεται, έχει γίνει παρατηρήτρια του.

Συνήθως στις σειρές υποδύεσαι δυναμικές γυναίκες, όπως η Αλεξάνδρα Μαρκάκη – Ρουσσάκη στη “Γη της ελιάς”. Πως μπορείς να διαφοροποιείσαι ώστε ο κάθε νέος ρόλος να μη θυμίζει τον προηγούμενο;

Προσπαθώ πολύ να βρίσκω τις διαφορές κάθε ρόλου και στην τηλεόραση και στο θέατρο. Όταν όμως ο παρανομαστής είναι ο ίδιος, δηλαδή η δυναμική γυναίκα, είναι λογικό να θυμίζει. Όμως αποφεύγω να κάνω τους ίδιους ρόλους. Βαριέμαι. Η Αλεξάνδρα που υποδύομαι στη “Γη της ελιάς” αρχικά ήταν μια κακοποιημένη γυναίκα.

Είναι δυναμική στη δουλειά της αλλά σε όλα τα άλλα, όπως λέει και η ίδια, είναι βαθιά νυχτωμένη. Έχει τέτοια αγάπη και αδυναμία στα παιδιά της που δεν μπορεί να φανταστεί τι σκοτάδια κρύβουν. Πολλές φορές, ειδικά όταν δεν έχεις και ενδείξεις, η αγάπη σε τυφλώνει για να μπορείς να δεις τις αδυναμίες των άλλων.

Σου έχει συμβεί;

Σε όλους μας συμβαίνει. Ειδικά στις σχέσεις τις συγγενικές, τις οικογενειακές, τις φιλικές, πολλές φορές δεν καταλαβαίνουμε ή καθυστερούμε να δούμε κάποια πράγματα. Δεν συζητώ για τις ερωτικές σχέσεις. Στον έρωτα εθελοτυφλούμε. Κοιτάς τα σημάδια αλλά, επειδή υπάρχει η ερωτική έλξη, όλα αλλοιώνονται.

Ο έρωτας επηρέασε καθοριστικά τη ζωή σου;

Ο έρωτας είναι ωραία περιπέτεια. Είναι έμπνευση για την εξέλιξη σου. Πολύ καλά κάνει και υπάρχει. Ποτέ δεν χαλάλισα την προσωπική μου ζωή λόγω δουλειάς.

Έχει ηλικία ο έρωτας;

Δεν έχει. Ωστόσο, μεγαλώνοντας δεν σε εμπνέουν εύκολα άνθρωποι, δεν σε ιντριγκάρουν. Τα ζητούμενα γίνονται λίγο πιο δύσκολα. Και επειδή έχεις και την πείρα, βλέπεις το έργο πριν αρχίσει πως θα εξελιχθεί και λες “μπα”. Τώρα, είμαι σε μια φάση όπου πια παρατηρώ τον έρωτα.

Δεν έχω την ίδια ανάγκη. Κι αυτό είναι μια ωραία απελευθέρωση, να μην εξαρτάσαι από τον άλλον.

Πηγή: zappit.gr