Λευτέρης Πολυχρόνης: «Υπήρξε στιγμή που μετάνιωσα για την απόφαση μου να γίνω ηθοποιός»

Καθώς ο Λευτέρης Πολυχρόνης συμμετέχει στη σειρά “Παιχνίδια εκδίκησης” του ΑΝΤ1, μοιράζεται τις σκέψεις και τις εμπειρίες του σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο περιοδικό Λοιπόν με τον δημοσιογράφο Ανδρέα Θεοδώρου. Ο ηθοποιός, που έχει κερδίσει την αναγνώριση με τα ταλέντα του στο θέατρο και την τηλεόραση, δεν διστάζει να αναφερθεί στις προκλήσεις του επαγγέλματος του, αλλά και στις στιγμές που αμφέβαλε για την απόφαση του να γίνει ηθοποιός.

Το Μεγαλείο και οι Δυσκολίες της Υποκριτικής

Η επιλογή του να ακολουθήσει το δρόμο της υποκριτικής δεν ήταν πάντα εύκολη για τον Λευτέρη. Σε μια στιγμή ειλικρίνειας, παραδέχεται: “Ναι, έχουν υπάρξει στιγμές που μετανιώσα για την απόφαση μου να γίνω ηθοποιός. Έχω σκεφτεί ότι ‘αν ήξερα να κάνω κάτι άλλο, θα το έκανα.’” Αυτή η αναγνώριση των αμφιβολιών αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη πλευρά του ηθοποιού, που βρίσκεται συχνά αντιμέτωπος με τις προκλήσεις του καλλιτεχνικού κόσμου.

Πέρα από τις δυσκολίες, όπως τονίζει, η αγάπη του για την υποκριτική έχει βαθύτερες ρίζες: “Όσο περνούν τα χρόνια, αγαπώ το επάγγελμα όλο και περισσότερο. Αυτή η δουλειά σου δίνει πολύ ωραία πράγματα και όταν αρχίζεις να το εισπράττεις, οι δυσκολίες γίνονται πολύ πιο αντιμετωπίσιμες.” Η υποκριτική δεν είναι μόνο δουλειά, αλλά μια συναισθηματική και ψυχική εμπειρία που πλουτίζει τον ίδιο και τον κόσμο γύρω του.

Οι Ψυχοθεραπευτικές Ιδιότητες της Υποκριτικής

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες πτυχές της συνέντευξης είναι η παρατήρηση του Πολυχρόνη σχετικά με τις ψυχοθεραπευτικές ιδιότητες της υποκριτικής. Αν και δεν μπορεί να το διασφαλίσει, δηλώνει ότι η υποκριτική έχει λειτουργήσει, σε ένα βαθμό, ψυχοθεραπευτικά για εκείνον: “Δεν ξέρω πώς λειτουργεί το ασυνείδητο σε αυτές τις καταστάσεις. Όταν πηγαίνω στο γύρισμα, τα ξεχνάω όλα.” Δηλαδή, οι ρόλοι και οι χαρακτήρες που ενσαρκώνει του προσφέρουν μια μορφή διάθεσης που τον βοηθά να αφήσει πίσω τα καθημερινά προβλήματα.

Ξεδιπλώνοντας μια ζωή γεμάτη από προκλήσεις, ο Πολυχρόνης αναγνωρίζει ότι η υποκριτική του παρέχει ένα φιλικό και ενθαρρυντικό περιβάλλον. “Πάντα στη δουλειά μου αισθανόμουν καλά, γιατί ένιωθα πως ήμουν σε ένα φιλικό περιβάλλον και αυτό είναι πολύ βοηθητικό. Ήταν σαν να ήμουν στην παιδική χαρά,” προσθέτει με ένα χαμόγελο.

Ο Προσωπικός Δρόμος του Λευτέρη

Ο Λευτέρης Πολυχρόνης δεν είναι μόνο ένας ταλαντούχος ηθοποιός, αλλά και ένας άνθρωπος που έχει ζήσει και βιώσει πολλές πτυχές της ανθρώπινης φύσης μέσω αυτού του επαγγέλματος. Η ικανότητά του να συνδέει τις προσωπικές εμπειρίες με την τέχνη του τον καθιστά έναν μοναδικό καλλιτέχνη. Στο βάθος της καρδιάς του, οι σκέψεις για τις στιγμές που αμφέβαλε για την επιλογή του είναι ειλικρινείς και ανθρώπινες.