Όλοι όσοι ασχολούνται με την ψυχολογία θέλουν να λύσουν κάτι δικό τους. Το ίδιο συνέβη και σε μένα. Έπασχα από ανηδονία σε μεγάλο βαθμό και ακόμη πάσχω – ευτυχώς όχι στον ίδιο βαθμό. Αυτοαποκαλούμαι “ανηδονιστής”. Οπότε, δημιουργώ στην καθημερινότητα μου καταστάσεις που εκκρίνουν ντοπαμίνη, η οποία αποτελεί τον κύριο εχθρό της. Η ανηδονία είναι σύμπτωμα κατάθλιψης. Αν την αφήσεις, μπορεί να εξελιχθεί. Νιώθεις ότι δεν βρίσκεις ευχαρίστηση σε τίποτα.
Προέρχεται από την παιδική σου ηλικία, τι σε οδήγησε σε αυτήν;
Από την ώρα που ξεκίνησα να δουλεύω, κατάλαβα ότι είμαι σε ένα δρόμο που έχουν χαράξει άλλοι για μένα. Πρέπει να σπουδάσεις, να βγάλεις λεφτά, να πετύχεις. Έκανα όλα όσα “πρεσβεύει” η κοινωνία, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν χαρούμενος. Άρχισα, λοιπόν, να ψάχνομαι μόνος μου, να κάνω την ψυχική μου ενδοσκόπηση.
