«Παίζαμε λίγο με τα ποιήματα στο σπίτι. Όταν διαβάζαμε Σεφέρη και Ρίτσο δεν καταλαβαίναμε και τίποτα. Το γέλιο το κάναμε στο Γυμνάσιο. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τι λέει, οπότε μας φαινόταν αστείο που ήταν κάτι σοβαρά ποιήματα που μιλούσαν για τις αράχνες, κάτι ταβάνια… Παίζαμε διαβάζοντάς τα. Ο Παντελής έχει σπουδάσει και θέατρο. Η μουσική που άρχισα να βάζω εγώ στα ποιήματα, ξεκίνησε έχοντας ήδη απομυθοποιήσει την ποίηση. Την είχαμε βγάλει απ’ τα καλούπια και από το “μην το αγγίζουμε”», είπε ο Μιχάλης Καλογεράκης.
«Κάπως, επειδή από νωρίς ασχοληθήκαμε με το να μελοποιούμε και να διαβάζουμε, καταλάβαμε ότι δεν υπάρχει το να μην το αγγίξεις. Εννοώ ότι γιατί να μην τον αγγίξεις; Γιατί να μην το πειράξεις;», Παντελής Καλογεράκης.
