Η «ιστορία επιτυχίας» των σκυλοτροφών

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ της Μαριαλένας Χαραλαµποπούλου *

Η ιστορία της τροφής για σκύλους είναι ένα συναρπαστικό ταξίδι – από τα αποφάγια του τραπεζιού µας µέχρι τις βιοµηχανίες τροφών για κατοικίδια αξίας δισεκατοµµυρίων δολαρίων.

Τα σκυλιά εξηµερώθηκαν πριν από 16.000 χρόνια και πιθανώς να συναναστρέφονταν µε τους ανθρώπους για περισσότερα από 30.000 χρόνια.

Μία από τις πρώτες γραπτές αναφορές για την συνιστώµενη διατροφή του σκύλου, εµφανίζεται στο βιβλίο του Ρωµαίου φιλοσόφου, Μάρκου Τερέντιου Βάρρο, γραµµένο το 37 π.Χ.

Ο Βάρρο αναφέρει: «Η τροφή των σκύλων µοιάζει περισσότερο µε αυτή του ανθρώπου, παρά µε των προβάτων: τρώνε κοµµάτια κρέατος και οστών και όχι χόρτα και φύλλα… Θα πρέπει επίσης να τα ταΐζετε κριθαρένιο ψωµί, µουλιασµένο µέσα σε γάλα…».

Κατά την διάρκεια του Μεσαίωνα, οι Ευρωπαίοι ευγενείς τάιζαν τα σκυλιά µε κρέας και υποπροϊόντα κρέατος (καρδιές, συκώτια, πνευµόνια σφαγίων), σιτηρά και λαχανικά.

Στα κοινά νοικοκυριά, τα σκυλιά σιτίζονταν µε ό,τι περίσσευε από το φαγητό των ιδιοκτητών, κόρα ψωµιού, κόκαλα και ό,τι µπορούσε να βρει το ζώο από µόνο του.

Πολυτελές φαγητό

Τον 18ο αιώνα, τα σκυλιά στις αγροικίες έπρεπε να έχουν καλή υγεία κι έτσι τα τάιζαν µε µείγµατα σιτηρών και λαρδιού ενώ στις πόλεις, αγόραζαν κρέας αλόγου για τα κατοικίδιά τους, καθώς τα άλογα εργασίας πέθαιναν στους δρόµους.

Υπάρχουν αρχεία σύµφωνα µε τα οποία, οι σκύλοι των πλουσίων ανθρώπων, τρέφονταν καλύτερα από ό,τι οι περισσότεροι άνθρωποι στην εποχή τους.

Ένα τέτοιο παράδειγµα είναι τα σκυλιά Πεκινουά της αυτοκράτειρας Τζου Σι της Κίνας, τα οποία τάιζε µε γάλα αντιλόπης, στήθος ορτυκιού και πτερύγια καρχαρία.

Επίσης, τα σκυλιά της ευρωπαϊκής αριστοκρατίας τρέφονταν µε καραµέλες, ψητή πάπια, κέικ ακόµη και αλκοολούχα ποτά.

Στα µέσα του 1800, η Βιοµηχανική Επανάσταση δηµιούργησε µια αυξανόµενη µεσαία τάξη και οι «νεόπλουτοι» αντιµετώπιζαν τα σκυλιά ως «είδη πολυτελείας» και «σύµβολα κοινωνικής θέσης».

Περισσότερα κατοικίδια σήµαινε και την έλευση ενός νέου επαγγέλµατος, της κτηνιατρικής, η οποία καθιερώθηκε επίσηµα στις ΗΠΑ το 1895 και πολλοί άρχισαν να υποστηρίζουν ότι οι σκύλοι πρέπει να τρώνε «εξευγενισµένη» τροφή για να «εκπολιτιστούν».

Μπισκότα για σκύλους

Στα τέλη του 1850, ο ηλεκτρολόγος Τζέιµς Σπρατ από το Οχάιο, πήγε στο Λονδίνο, για να πουλήσει αλεξικέραυνα.

Όταν το πλοίο ελλιµενίστηκε, είδε τους ναυτικούς να ρίχνουν στην αποβάθρα τα υπολείµµατα από τα σκληρά µπισκότα του πλοίου, τα οποία καταβρόχθισαν αγέλες σκύλων.

Αυτό έδωσε την ιδέα στον Σπρατ να φτιάξει φτηνά µπισκότα τα οποία θα πουλούσε στον ολοένα κι αυξανόµενο αριθµό ιδιοκτητών σκύλων.

Η συνταγή ήταν ψηµένο µείγµα από σιτάρι, τεύτλα και λαχανικά, δεµένα µε αίµα µοσχαριού.

Η βιοµηχανία ζωοτροφών για κατοικίδια γεννήθηκε το 1860, όταν τα µπισκότα βγήκαν στο εµπόριο. Το προϊόν έκανε µεγάλη επιτυχία στην Αγγλία και ο Σπρατ επεκτάθηκε και στην Αµερική.

Μετά τον Σπρατ, φυσικά, ακολούθησαν και άλλοι.

Η Εταιρεία Μπισκότων Μπένετ άνοιξε το 1908, παρασκευάζοντας µπισκότα σε σχήµα κόκαλου και δηµιούργησε την πρώτη τροφή για κουτάβια.

Το 1931, η Εταιρεία Μπισκότων Nabisco αγόρασε την εταιρεία του Μπένετ, ονόµασε τα µπισκότα «milkbones» και προσέλαβε 3.000 πωλητές µε στόχο να τα βάλουν στα καταστήµατα και στο µυαλό των καταναλωτών.

Έτσι, τα µπισκότα σκύλων έγιναν για πρώτη φορά κοµµάτι της αγοράς τροφίµων.

Το 1922 η εταιρεία Chapel Brothers λάνσαρε την πρώτη κονσέρβα για σκύλους, από κρέας αλόγου και το 1930 χρηµατοδότησε το ραδιοφωνικό σόου «Οι περιπέτειες του Ριν Τιν Τιν».

Η επιτυχία ήταν τόσο µεγάλη, που η εταιρεία εξέτρεφε και έσφαζε 50.000 άλογα ετησίως, αποκλειστικά για σκυλοτροφή!

Το 1941, η κονσέρβα σκύλων άγγιζε το 90%  στο µερίδιο της αγοράς.

Σκυλοτροφές πολλών… δισεκατοµµυρίων

Το 1958, οι λοµπίστες της βιοµηχανίας ζωοτροφών, που αυτοαποκαλούνταν «Ινστιτούτο Τροφών Κατοικιδίων», ξεκίνησαν εκστρατεία για να προωθήσουν την εµπορική τροφή για κατοικίδια ως της µόνης αξιοπρεπούς επιλογής για το κοινό που αγαπά τα σκυλιά.

Η βιοµηχανία σκυλοτροφών ξόδευε το απίστευτο ποσό των 50 εκατοµµυρίων δολαρίων ετησίως σε διαφηµίσεις και χρηµατοδοτούσε «έρευνες» που ανέλυαν τα πλεονεκτήµατα του επεξεργασµένου φαγητού για σκύλους και τους «κινδύνους από τα αποφάγια» !

Οι «προσπάθειές» τους ήταν αρκετά επιτυχηµένες και πολλοί σύγχρονοι ειδικοί εξακολουθούν να συµβουλεύουν να µην δίνουµε στους σκύλους «τροφή για ανθρώπους», χλευάζοντας τις σπιτικές δίαιτες που διατήρησαν τους σκύλους σε καλή υγεία για χιλιάδες χρόνια.

Σήµερα, η βιοµηχανία ζωοτροφών υπερβαίνει τα 150 δισ. και ολοένα αυξάνεται.

Υπολογίζεται ότι 1,7 εκατοµµύρια τόνοι κρέατος µετατρέπονται σε ζωοτροφές ετησίως και καλλιεργούνται πάνω από 4.000 τ. χλµ. σόγιας και 5.400 τ.χλµ. καλαµποκιού.

Στις µέρες µας, µερικοί υποστηρίζουν τα οφέλη της ωµής διατροφής ενώ άλλοι φτιάχνουν δικά τους σπιτικά γεύµατα για σκύλους, επιστρέφοντας εκεί από όπου αρχίσαµε.

Όπως και να ‘χει, είτε πρόκειται για κροκέτες βιοµηχανικής παραγωγής είτε για µια ζουµερή µπριζόλα, το πιο σηµαντικό συστατικό στο µπολ των κατοικιδίων µας, είναι η αγάπη και η φροντίδα που τους προσφέρουµε!

Πηγές:

• Wasson, B. (2022).From Stone Age Scraps to High-Tech Kibble: A Brief History of Dog Food. [baywoof.org]
• Bond, V. (2024).The Animal Feed Industry’s Impact on the Planet.[independentmediainstitute.org]

* Γεωπόνος,
Τεχνολόγος τροφίµων, Γ.Π.Α