Όταν η «συναίνεση» γίνεται μηχανισμός εξουσίας. Η «Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας» στο Θέατρο Τέχνης δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία — την αποδομεί.

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Η «Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας» στο Θέατρο Τέχνης δεν αφηγείται απλώς μια ιστορία — την αποδομεί.

Η Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας δεν είναι μια παράσταση που επιδιώκει να σοκάρει. Είναι μια παράσταση που επιμένει να φωτίζει, μεθοδικά και ανυποχώρητα, εκείνο το σκοτάδι που για δεκαετίες καλύφθηκε από τον μανδύα της πνευματικής ελευθερίας, του καλλιτεχνικού κύρους και της «ελεύθερης επιλογής».

Το κείμενο της Vanessa Springora, που τάραξε συθέμελα τη γαλλική διανόηση και άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση γύρω από την έννοια της συναίνεσης, βρίσκει στη σκηνή του Υπογείου του Θεάτρου Τέχνης μια λιτή αλλά βαθιά πολιτική θεατρική μετάφραση.

Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου δεν επιδιώκει τον διδακτισμό ούτε την εύκολη ηθική καταδίκη. Αντίθετα, στήνει έναν μηχανισμό αφήγησης που αποκαλύπτει σταδιακά πώς η εξουσία μεταμφιέζεται σε φροντίδα, πώς η γοητεία γίνεται εργαλείο χειραγώγησης και πώς μια ανήλικη φωνή μαθαίνει να αυτολογοκρίνεται στο όνομα μιας «σχέσης» που παρουσιάζεται ως προνόμιο. Η παράσταση ενδιαφέρεται λιγότερο για το γεγονός και περισσότερο για το πλαίσιο που το καθιστά δυνατό.

Οι ερμηνείες των Βένιας Σταματιάδη, Μαριλένας Μπαρταλούτσι και Κλέωνα Γρηγοριάδη λειτουργούν συμπληρωματικά, σαν θραύσματα μιας συλλογικής μνήμης. Δεν υποδύονται απλώς πρόσωπα, αλλά ενσαρκώνουν στάσεις, φωνές και βλέμματα μιας κοινωνίας που για χρόνια σιωπούσε ή —ακόμη χειρότερα— χειροκροτούσε. Η live μουσική του Ανδρέα Βαλαχή δεν ντύνει συναισθηματικά τις σκηνές· τις διαπερνά, δημιουργώντας ένα υπόγειο ρεύμα έντασης που συνοδεύει τον θεατή πολύ μετά το τέλος της παράστασης.

Το μεγαλύτερο επίτευγμα της Μαρτυρίας μιας κλεμμένης εφηβείας είναι ότι δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Αντιθέτως, αφήνει τα ερωτήματα να αιωρούνται επίμονα: μπορεί ποτέ μια σχέση να είναι ελεύθερη όταν δεν είναι ισότιμη; Ποια είναι η ευθύνη της τέχνης όταν συνομιλεί με την κακοποίηση; Και, τελικά, πόσο έτοιμοι είμαστε να αναγνωρίσουμε τη δική μας συνενοχή ως κοινωνία;

Πρόκειται για μια παράσταση αναγκαία, όχι μόνο θεατρικά αλλά και δημόσια. Ένα έργο που δεν ζητά απλώς να το δεις, αλλά να το σκεφτείς — και να το κουβαλήσεις μαζί σου.

INFO ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Τίτλος: Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας

Βασισμένο στο: Le Consentement (Συναίνεση) της Vanessa Springora

Σκηνοθεσία: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου

Ερμηνεύουν: Βένια Σταματιάδη, Μαριλένα Μπαρταλούτσι, Κλέων Γρηγοριάδης

Μουσική (live): Ανδρέας Βαλαχής

Χώρος: Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν – Υπόγειο

Διεύθυνση: Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα

Ημερομηνίες: 1 – 24 Φεβρουαρίου 2026

Πρεμιέρα: Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026

Καταλληλότητα: Άνω των 16 ετών

Trigger warning: Εικόνες σεξουαλικής βίας

Υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού