«Ψυχάρης – Το ταξίδι μου»: όταν η γλώσσα ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου “Μεταξουργείο”και συγκινεί. Ο Γιώργος Πετρούνιας καταθέτει μια συγκινητική παράσταση.

18/01/2026 - 14:47

Του

Σταύρου Ξηντάρα

Δεν είναι συνηθισμένο μια θεατρική παράσταση να σε καλεί να ταξιδέψεις όχι μόνο σε τόπους, αλλά στη ρίζα της ίδιας σου της γλώσσας. Το «Ψυχάρης – Το ταξίδι μου» (παρουσιάζεται στο θέατρο Μεταξουργείο) το καταφέρνει με έναν τρόπο αθόρυβο, ουσιαστικό και βαθιά συγκινητικό, αποδεικνύοντας πως το θέατρο μπορεί να γίνει χώρος μνήμης, στοχασμού και ζωντανής συγκίνησης.

Ο Γιώργος Πετρούνιας, υπογράφοντας διασκευή, σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια και φωτισμούς, προσεγγίζει το εμβληματικό έργο του Γιάννη Ψυχάρη με σεβασμό και καθαρή θεατρική ματιά. Η παράσταση δεν επιδιώκει τον εντυπωσιασμό· επιλέγει την απλότητα, τη συλλογικότητα και τη δύναμη του λόγου. Και ακριβώς εκεί κερδίζει.

Το σκηνικό σύμπαν που δημιουργείται λειτουργεί σαν ανοιχτό πεδίο αφήγησης: ο λόγος, η κίνηση και η ζωντανή μουσική συνυπάρχουν οργανικά, μεταφέροντας στη σκηνή τόσο το εξωτερικό όσο και το εσωτερικό ταξίδι του Ψυχάρη. Ένα ταξίδι από τη Γαλλία στην Ελλάδα, από την επιστημονική σκέψη στο πάθος, από τη γλωσσολογική θεωρία στην ανθρώπινη εμπειρία.

Οι ερμηνείες των Ηλέκτρας Τσακαλία, Γιώργου Βούντα , αλλά και του ίδιου του έμπειρου Γιωργου Πετρούνια , οποίος μπορεί να εμφανίζεται ελάχιστα αλλά δυναμικά, ξεχωρίζουν για την αλήθεια και το μέτρο τους. Η Τσακαλία, πολυπρόσωπη και βαθιά ποιητική, ακροβατεί με ευαισθησία ανάμεσα σε ρόλους και αφηγηματικές φωνές, δίνοντας στην παράσταση τον συναισθηματικό της παλμό. Ο Βούντας ενσαρκώνει έναν Ψυχάρη ρομαντικό και οραματιστή, με βλέμμα στραμμένο μπροστά, σαν άνθρωπο που πίστεψε βαθιά πως η γλώσσα είναι πράξη ελευθερίας. Ο Πετρούνιας λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος, αφηγητής και εμψυχωτής μιας συλλογικής θεατρικής εμπειρίας.

Ιδιαίτερη θέση κατέχει η ζωντανή μουσική επί σκηνής. Οι κιθάρες των Νίκου και Σοφίας Εφεντάκη δεν συνοδεύουν απλώς τη δράση, με τις υπέροχες διασκευές αλλά και το υπέροχο παραδοσιακό τραγουδι, αλλά γίνονται δραματουργικό εργαλείο, σχολιάζοντας, υπογραμμίζοντας και συχνά οδηγώντας το συναίσθημα. Η ηχογραφημένη συμμετοχή του Γεράσιμου Σκιαδαρέση προσθέτει μια επιπλέον φωνή μνήμης, σαν απόηχο ενός παρελθόντος που συνομιλεί με το παρόν

Το «Ψυχάρης – Το ταξίδι μου» είναι μια παράσταση φωτεινή και ευγενική. Μιλά για τη γλώσσα, αλλά τελικά μιλά για τον άνθρωπο. Για την ανάγκη να ανήκουμε, να εκφραζόμαστε, να υπερασπιζόμαστε ό,τι μας ορίζει. Ένα θέατρο που γεννήθηκε μέσα από τη συλλογικότητα και την αγάπη για τη θεατρική πράξη – και αυτό φτάνει καθαρά μέχρι την πλατεία.