Πιο συγκεκριμένα, ο Χρήστος Φερεντίνος εξομολογήθηκε αρχικά πως “όλα συνηθίζονται και ξεσυνηθίζονται. Και μετά, όταν ξανασυνηθίσεις, πάλι δυσκολεύεσαι να ξεσυνηθίσεις. Αν εννοούμε δηλαδή το πως ήμουν στο μεταβατικό στάδιο. Όταν έμεινα τελείως μόνος ήταν μια δύσκολη διαδικασία. Είναι ένα σοκ, σοκάρεσαι. Δηλαδή γυρνάς, κοιτάς το σπίτι και… σε σώζει ο σκύλος”.
“Εκεί είναι απαραίτητος ένας σκύλος που, τώρα, έχω τον Λόρυ και δεν μπορώ χωρίς αυτόν! Ο Λόρυ είναι πια μέλος της οικογένειας κανονικά, ενώ πριν ήταν η μαμά του. Πάντα υπήρχε ένα σκυλάκι μες στο σπίτι και είναι μια παρηγοριά. Στην αρχή, όμως, όντως με δυσκόλεψε για ένα διάστημα αλλά μετά συνήθισα και έλεγα… τι ωραία που είμαι”.
“Υπάρχουν στάδια που στην αρχή δυσκολεύεσαι, αλλά μετά αυτό το γυρνάς. Έχει να κάνει βέβαια και με το τι χαρακτήρας είσαι, ανάλογα πως λειτουργείς. Εγώ είχα και πολλούς φίλους που έρχονταν συνέχεια στο σπίτι, μαζευόμασταν και ενώ πέρασα ένα διάστημα δύσκολο, μετά το άλλαξα το κλίμα. Θα έλεγα πως καλομαθαίνει ένας άνθρωπος στη μοναξιά, είναι ωραία η μοναξιά.” συμπλήρωσε, επίσης, ο Χρήστος Φερεντίνος στην καθημερινή ψυχαγωγική εκπομπή της ΕΡΤ.
