Κάθε εργαζόμενος που λαμβάνει παροχές σε είδος από τον εργοδότη του οφείλει να γνωρίζει ποιες από αυτές είναι αφορολόγητες και ποιες επιβαρύνουν το φορολογητέο εισόδημά του. Το ελληνικό φορολογικό σύστημα προβλέπει συγκεκριμένα όρια και εξαιρέσεις που καθορίζουν τον τρόπο φορολόγησης αυτών των παροχών, με στόχο την προστασία των εργαζομένων από υπέρμετρες φορολογικές επιβαρύνσεις.

Πότε φορολογούνται οι παροχές σε είδος

Όταν ένας εργαζόμενος ή μέλος της οικογένειάς του λαμβάνει παροχές σε είδος, αυτές προστίθενται στο φορολογητέο εισόδημα μόνο εάν η συνολική τους αξία ξεπερνά τα 300 ευρώ κατά τη διάρκεια του φορολογικού έτους. Αυτό το όριο αποτελεί προστατευτικό μηχανισμό, επιτρέποντας στις μικρής αξίας παροχές να παραμένουν εκτός φορολογικού ελέγχου. Υπάρχουν όμως συγκεκριμένες κατηγορίες παροχών που φορολογούνται ανεξαρτήτως αξίας. Στις περιπτώσεις αυτές ανήκουν η διάθεση εταιρικού αυτοκινήτου προς προσωπική χρήση, τα επιδοτούμενα δάνεια από τον εργοδότη, τα δικαιώματα αγοράς μετοχών και η παροχή κατοικίας. Για κάθε μία από αυτές τις παροχές εφαρμόζονται ειδικοί τρόποι υπολογισμού της φορολογητέας αξίας, γεγονός που απαιτεί προσεκτική αξιολόγηση από εργοδότες και εργαζομένους.

Παρά το γεγονός ότι οι παροχές σε είδος λειτουργούν ως αποτελεσματικό εργαλείο παρακίνησης του προσωπικού, μπορούν να δημιουργήσουν απρόβλεπτες φορολογικές υποχρεώσεις. Η ενημέρωση και η τήρηση των φορολογικών διατάξεων αποτελούν προϋπόθεση για να μην μετατραπούν τα πλεονεκτήματα αυτών των παροχών σε οικονομικά βάρη.

Ποιες παροχές σε είδος είναι αφορολόγητες

Τα έξοδα μετακίνησης για επαγγελματικούς λόγους αποτελούν επίσης αφορολόγητη παροχή, συμπεριλαμβανομένου του κόστους ηλεκτρικής ενέργειας για τη φόρτιση οχημάτων φιλικών προς το περιβάλλον με εκπομπές έως 50 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα ανά χιλιόμετρο. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η τεκμηρίωση των εξόδων με έγκυρα φορολογικά στοιχεία. Το επίδομα εξωτερικού που λαμβάνουν οι υπάλληλοι του Υπουργείου Εξωτερικών και άλλων κρατικών φορέων κατά την υπηρεσία τους στο εξωτερικό δεν υπολογίζεται στο φορολογητέο εισόδημα. Παράλληλα, οι υποχρεωτικές κρατήσεις και ασφαλιστικές εισφορές που επιβάλλονται νομοθετικά εξαιρούνται από τη φορολογία.

Ασφαλιστικές παροχές και προγράμματα υγείας

Οι εφάπαξ καταβολές από ταμεία πρόνοιας, κρατικούς ασφαλιστικούς οργανισμούς ή επαγγελματικά ταμεία δεν φορολογούνται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία. Αυτή η εξαίρεση αφορά τις παροχές που καταβάλλονται εφάπαξ κατά τη συνταξιοδότηση ή σε άλλες προβλεπόμενες περιπτώσεις. Τα διατακτικά σίτισης αποτελούν μία από τις πιο διαδεδομένες αφορολόγητες παροχές σε είδος, με όριο τα έξι ευρώ ανά εργάσιμη ημέρα. Η χρήση τους πρέπει να πληροί συγκεκριμένες προϋποθέσεις που καθορίζονται από τη νομοθεσία, ώστε να διατηρούν τον αφορολόγητο χαρακτήρα τους. Τα ασφάλιστρα που καταβάλλει ο εργοδότης στο πλαίσιο ομαδικών συνταξιοδοτικών προγραμμάτων δεν επιβαρύνουν φορολογικά τον εργαζόμενο. Επιπλέον, τα ασφάλιστρα για ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη του προσωπικού, καθώς και για ασφάλιση ζωής και ανικανότητας, εξαιρούνται από τη φορολογία έως το ποσό των 1.500 ευρώ ετησίως ανά εργαζόμενο.

Μεταφορές και οχήματα φιλικά προς το περιβάλλον

Η αποζημίωση για την απόκτηση μηνιαίων ή ετήσιων καρτών απεριόριστων διαδρομών στα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν υπολογίζεται στο φορολογητέο εισόδημα. Αυτή η ρύθμιση ενθαρρύνει τη χρήση των δημόσιων μεταφορών και συμβάλλει στην περιβαλλοντική προστασία. Σημαντική εξαίρεση αποτελεί η παραχώρηση οχήματος μηδενικών ή χαμηλών ρύπων με λιανική τιμή πριν από τους φόρους έως 40.000 ευρώ. Μόνο το ποσό που υπερβαίνει αυτό το όριο υπόκειται σε φορολογία, προωθώντας έτσι την υιοθέση οικολογικών οχημάτων. Το κόστος φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων στις εγκαταστάσεις του εργοδότη, όταν παρέχεται χωρίς χρέωση στον εργαζόμενο, αποτελεί αφορολόγητη παροχή. Αυτή η διάταξη ενισχύει τη μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση και την περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση.

Μετοχές και δικαιώματα προαίρεσης

Τι δεν αποτελεί παροχή σε είδος

Ορισμένες παροχές δεν χαρακτηρίζονται καν ως παροχές σε είδος σύμφωνα με τη φορολογική νομοθεσία. Η παροχή κατοικίας από το Δημόσιο σε υπαλλήλους που υπηρετούν σε αυτό, όπως τα ένστολα σώματα, δεν θεωρείται παροχή σε είδος και συνεπώς δεν εξετάζεται φορολογικά. Επίσης, η προσωρινή παραχώρηση κατοικίας σε εργαζομένους λόγω μετάθεσής τους σε διαφορετική εγκατάσταση του εργοδότη δεν αποτελεί φορολογητέα παροχή. Εξαίρεση υπάρχει όταν η μετακίνηση αφορά ανάληψη διευθυντικής θέσης, οπότε η παροχή κατοικίας φορολογείται ως εισόδημα από μισθωτή εργασία.

Συνοπτικός πίνακας αφορολόγητων παροχών

Παροχές μικρής αξίας με συνολική ετήσια αξία έως 300 ευρώ, έξοδα διαμονής και σίτισης για υπηρεσιακούς σκοπούς, ημερήσια αποζημίωση μετακινήσεων για επιχειρηματική δραστηριότητα, έξοδα κίνησης με νόμιμα παραστατικά, φόρτιση ηλεκτρικού οχήματος για οχήματα έως 50 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα ανά χιλιόμετρο, διατακτικές σίτισης έως 6 ευρώ ανά εργάσιμη ημέρα, υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές από νόμο, ομαδικά ασφαλιστήρια σύνταξης χωρίς όριο, ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή κάλυψη έως 1.500 ευρώ ετησίως, κάρτες μέσων μαζικής μεταφοράς μηνιαίες ή ετήσιες χωρίς όριο, όχημα χαμηλών ρύπων με λιανική τιμή προ φόρων έως 40.000 ευρώ, μετοχές μέσω δικαιωμάτων προαίρεσης εάν μεταβιβαστούν μετά από 24 ή 36 μήνες, προσωρινή κατοικία λόγω μετακίνησης εκτός διευθυντικών στελεχών, κατάλυμα από το Δημόσιο για ενστόλους και εφάπαξ παροχές ταμείων πρόνοιας χωρίς όριο.

Η κατανόηση του ποιες παροχές σε είδος είναι αφορολόγητες αποτελεί ουσιώδη γνώση για κάθε εργαζόμενο και εργοδότη. Η σωστή εφαρμογή των φορολογικών διατάξεων διασφαλίζει ότι οι παροχές αυτές θα λειτουργήσουν ως πραγματικό όφελος χωρίς απρόσμενες φορολογικές επιβαρύνσεις.

πηγη Parapolitika