Φώτα χωρίς φωτισµό

Toυ ΠΑΝΟΥ ΤΡΙΓΑΖΗ *

Παρήλθε και η µεγάλη γιορτή των Φώτων, αλλά µε πολύ σκοτάδι γύρω µας, µετά και την γκανγκστερική επέµβαση Τραµπ στην καρδιά της Βενεζουέλας για την σύλληψη και απαγωγή του προέδρου της πλούσιας σε πετρέλαιο αυτής χώρας, Νικολάς Μαδούρο. Επέµβαση που ο, Κυριάκος Μητσοτάκης, πρωθυπουργός της Ελλάδας που θεωρεί ασπίδα της το διεθνές δίκαιο, δεν θέλησε να καταδικάσει, αντιθέτως, πανηγύρισε την ανατροπή Μαδούρο. Ντροπιαστική για τον ελληνικό λαό η στάση αυτή, µε δεδοµένες τις οδυνηρές εµπειρίες του από ξένες επεµβάσεις.

Χριστουγεννιάτικα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπέπεσε σε άλλο µεγάλο ολίσθηµα µε τα όσα συνυπέγραψε µε τον Νετανιάχου στην ιερή πόλη της Ιερουσαλήµ, συναινούντος και του προέδρου της Κύπρου Νίκου Χριστοδουλίδη και εννοώ τις δηλώσεις που έγιναν µετά την ολοκλήρωση της τριµερούς Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ. Στην ουσία, ο Έλληνας πρωθυπουργός «καπελώθηκε» πολιτικά από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, Μπενιαµίν Νετανιάχου, δράστη γενοκτονίας. Για να είµαι δίκαιος στην κριτική µου, αναζήτησα το κοινό ανακοινωθέν.

Κατ’ αρχάς θυµίζω ότι για την Ιερουσαλήµ ισχύει ειδικό καθεστώς υπό διεθνή εποπτεία, όπως προβλέπει η απόφαση του ΟΗΕ το 1947 περί ίδρυσης δύο κρατών, ενός εβραϊκού και ενός αραβικού, στην ιστορική Παλαιστίνη.

Θα σταθώ σε σηµεία του κοινού ανακοινωθέντος. Εκεί οι τρεις ηγέτες αναφέρονται σε «κοινό όραµα για πρόοδο, ασφάλεια, σταθερότητα και ειρήνη», που «θεµελιώνονται», προσθέτουν, «στον σεβασµό της ιστορικής κληρονοµιάς» που τους συνδέει, «στα κοινά τους συµφέροντα και τις κοινές τους αξίες».

Απουσιάζει στο σηµείο αυτό η αναφορά στο διεθνές δίκαιο, που όµως αναφέρεται στο πλήρες, κατά την γνώµη µου, περί Κυπριακού εδάφιο, προφανώς διατυπωµένο από την πλευρά της Κύπρου. Πάλι καλά, που αναφέρονται στο σηµείο αυτό, τα σχετικά ψηφίσµατα του Συµβουλίου Ασφαλείας των Ηνωµένων Εθνών που υφίστανται και για το Παλαιστινιακό, το οποίο επίσης απουσιάζει από την διακήρυξη της τριµερούς. «Άδειασµα» και της ΕΕ, της οποίας την προεδρία ασκεί η Κύπρος από την Πρωτοχρονιά για το πρώτο εξάµηνο του 2026.

Αποδέχθηκαν, δυστυχώς, οι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης τη γραµµή Νετανιάχου περί αυτοάµυνας του Ισραήλ στον πόλεµο της Γάζας, υιοθετώντας και τον ισχυρισµό του ισραηλινού πρωθυπουργού για «αβάσιµους ισχυρισµούς κατά του Ισραήλ», περί γενοκτονίας, υποθέτω.

Κι ενώ στην ΕΕ συζητείται το ενδεχόµενο µείωσης της συνεργασίας µε το Ισραήλ, στο πλαίσιο υφιστάµενης από χρόνια συµφωνίας σύνδεσης, οι Μητσοτάκης και Χριστοδουλίδης συνυπέγραψαν την «ενίσχυση των σχέσεων της ΕΕ µε το Ισραήλ».

Προσθέτω και το γεγονός ότι µετά την τριµερή, ο Νετανιάχου ανέλαβε να µας «πατρονάρει» εµµέσως, πλην σαφώς, έναντι και της Τουρκίας, υπαινισσόµενος δεινά του παρελθόντος για τις τρεις χώρες. Με την διαφορά όµως ότι αναφερόταν στην Οθωµανική αυτοκρατορία, ενώ τα σύγχρονα δεινά, κυρίως για την Κύπρο, όπως και οι απειλές, δεν είναι ίδιες µε την στάση της Άγκυρας κατά της πολιτικής του Ισραήλ εις βάρος των οµόθρησκων Παλαιστινίων.

Επανερχόµενος στο στυγερό έγκληµα Τραµπ εις βάρος της Βενεζουέλας, θεωρώ αχτίδα φωτός, τις ισχυρές αντιδράσεις κυρίως από χώρες της Λατινικής Αµερικής και µέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ, µε πρώτη θαρραλέα αντίδραση του νέου δηµάρχου Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαµντάνι.

Ελπίζοντας σε αλλαγή στην Ελλάδα το 2026, σε περίπτωση πιθανολογούµενων πρόωρων εκλογών, εύχοµαι Καλή Χρονιά, ειρηνική και δηµιουργική!

* Υπεύθυνος του Γραφείου Ειρήνης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ