Γύρω στους είκοσι αγρότες συγκεντρώθηκαν κοντά στον Πύργο του Άιφελ, με περίπου δέκα τρακτέρ σταθμευμένα πέριξ του μνημείου, επιχειρώντας να δώσουν συμβολικό και επικοινωνιακό βάρος στα αιτήματά τους. Όπως τονίζει το συνδικάτο Αγροτικός Συντονισμός, στόχος δεν είναι μόνο η ορατότητα αλλά και η άμεση πολιτική πίεση, καθώς η κινητοποίηση επιχειρεί να φέρει τα αγροτικά αιτήματα όσο πιο κοντά γίνεται στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Τα αιτήματα των αγροτών και οι λόγοι της κλιμάκωσης
Στην κορυφή των διεκδικήσεων βρίσκεται η αντίθεση στη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τις χώρες της Mercosur. Οι αγρότες θεωρούν ότι η συμφωνία αυτή ενισχύει τον αθέμιτο ανταγωνισμό, επιτρέποντας την εισαγωγή προϊόντων με χαμηλότερα πρότυπα και κόστος παραγωγής, ενώ επιβαρύνει τους ίδιους με αυστηρότερες προδιαγραφές και γραφειοκρατία.
Παράλληλα, καταγγέλλουν τον τρόπο διαχείρισης από το κράτος της επιζωοτίας της οζώδους δερματίτιδας των βοοειδών, η οποία, από τις αρχές Δεκεμβρίου, έχει εντείνει την οργή ιδίως στη νοτιοδυτική Γαλλία. Οι παραγωγοί μιλούν για καθυστερήσεις, ανεπαρκή στήριξη και έλλειψη συντονισμού, με συνέπεια οικονομικές απώλειες και αβεβαιότητα.
Από τον χειμώνα του 2024 οι αγρότες ζητούν συστηματικά απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και χαλάρωση των κανονισμών – κυρίως των ευρωπαϊκών – που θεωρούνται πλέον δυσβάσταχτοι. Κατά τη δική τους οπτική, η υπερβολική ρύθμιση και οι πολύπλοκες διαδικασίες τους αφήνουν εκτεθειμένους στον διεθνή ανταγωνισμό, μειώνουν το εισόδημά τους και απειλούν τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεών τους.
«Με οποιοδήποτε τίμημα»: αποφασισμένοι να ακουστούν
Ο Ελουά Νεσπουλού, πρόεδρος του Αγροτικού Συντονισμού στην Οξιτανία και επικεφαλής μιας πομπής 40 τρακτέρ, είχε ήδη προαναγγείλει την εξέλιξη: «Θα πάμε με οποιοδήποτε τίμημα να φωνάξουμε τις διεκδικήσεις μας», δήλωσε, υπογραμμίζοντας την αποφασιστικότητα των κινητοποιημένων αγροτών να φτάσουν μέχρι το κέντρο της γαλλικής πρωτεύουσας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο εθνικός πρόεδρος του συνδικάτου, Μπερτράν Βαντό, είχε ξεκαθαρίσει ότι επιθυμία του είναι τα αιτήματα να παρουσιαστούν «ειρηνικά» στους βουλευτές και σε δύο συμβολικά σημεία του Παρισιού, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται συλλήψεις για ένα μέρος των συμμετεχόντων. Η ρητορική αυτή δείχνει ότι οι κινητοποιήσεις δεν αντιμετωπίζονται πια ως πίεση χαμηλής έντασης αλλά ως μετωπική διεκδίκηση ορατότητας και πολιτικής ανταπόκρισης.
Αστυνομικοί περιορισμοί και ανησυχία για την ασφάλεια
Η είσοδος των τρακτέρ στο κέντρο της πόλης έγινε παρά το γεγονός ότι με απόφαση της αστυνομίας είχε απαγορευθεί η πρόσβαση σε «ευαίσθητες ζώνες» της πρωτεύουσας. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων, το Ματινιόν – έδρα του πρωθυπουργού – το κοινοβούλιο και τα υπουργεία Γεωργίας και Οικολογικής Μετάβασης. Στην περιφέρεια του Παρισιού, ο αποκλεισμός περιλαμβάνει και την κεντρική αγορά φρούτων και λαχανικών του Rungis, έναν στρατηγικό κόμβο για τον εφοδιασμό της πόλης.
Οι αρχές επικαλούνται τον κίνδυνο διατάραξης της δημόσιας τάξης και προβλημάτων στην κυκλοφορία, ενώ προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο δικαίωμα διαμαρτυρίας και την ανάγκη λειτουργίας της πόλης. Ωστόσο, η παρουσία των τρακτέρ σε εμβληματικά σημεία, όπως ο Πύργος του Άιφελ, επιβεβαιώνει ότι οι αγρότες είναι αποφασισμένοι να ξεπεράσουν τα όρια των παραδοσιακών αποκλεισμών δρόμων και να μεταφέρουν την αγανάκτησή τους στο ίδιο το «σύμβολο» της Γαλλίας.
Μια κρίση που ξεπερνά τον δρόμο
Οι σημερινές εικόνες στο Παρίσι αποτελούν συνέχεια μιας κρίσης που δεν περιορίζεται μόνο στα μπλόκα και στα τρακτέρ. Αγγίζουν τη στρατηγική της γαλλικής και ευρωπαϊκής αγροτικής πολιτικής, τον ρόλο των εμπορικών συμφωνιών, την ισορροπία ανάμεσα στην πράσινη μετάβαση και την οικονομική επιβίωση των παραγωγών.
Η κυβέρνηση καλείται πλέον να διαχειριστεί όχι απλώς μια ακόμα κινητοποίηση, αλλά μια κοινωνική και οικονομική ανησυχία που αποτυπώνεται στο κέντρο της πρωτεύουσας – μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου.
