Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η πιθανότητα ζωής στο διάστημα παίρνει την μορφή μαθηματικής εξίσωσης

Η πιθανότητα ζωής στο διάστημα παίρνει την μορφή μαθηματικής εξίσωσης

    Ερευνητές του Άστρο-βιολογικού Κέντρου της Κολούμπια και του Πανεπιστημίου της Γλασκόβης διατύπωσαν μια μαθηματική εξίσωση για να εκτιμήσουν την συχνότητα με την οποία σχηματίζεται ζωή σε άλλους πλανήτες

    Η εξίσωση περιγράφεται από τους ερευνητές Κάλεμπ Σαρφ και Λερόυ Κρόνιν σε άρθρο στο επιστημονικό περιοδικό Proceedings της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, όπου σχολιάζουν το πώς και γιατί η φόρμουλα αυτή θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να φτάσουν οι επιστήμονες πιο κοντά στην αλήθεια για την ζωή στο διάστημα.

    Η εξίσωση αυτή έχει πολλά κοινά με την περίφημη εξίσωση του Ντρέικ, την φόρμουλα που ο αμερικανός αστρονόμος Φρανκ Ντρέικ διατύπωσε στην δεκαετία του ’60 για εκτιμήσει τον αριθμό εξωγήινων πολιτισμών που θα μπορούσαν να στείλουν ένα σήμα αναγνωρίσιμο στον πλανήτη μας.

    Στην διατύπωση της φόρμουλας, οι δύο άστρο-βιολόγοι υπολόγισαν διάφορους παράγοντες για να υπολογίσουν την αβιογένεση, η πιθανότητα δηλαδή να σχηματιστεί αυθόρμητα η ζωή σε έναν οικοσύστημα, συμπεριλαμβανομένου και του αριθμού των δομικών στοιχείων για την βιώσιμη ζωή, του μέσου αριθμού αυτών των στοιχείων ανά οργανισμό, την ικανότητα αυτών των στοιχείων να επιζήσουν για ένα διάστημα και η πιθανότητα αυτά τα δομικά στοιχεία να αποτελέσουν πράγματι ζωή σε μια δεδομένη μονάδα χρόνου.

   

    Η εξίσωση καταγράφεται ως εξής: Αριθμός αβιογένεσις (t) = N · 1 / n · fc · Pa · t

     Ουσιαστικά, η εξίσωση υποδηλώνει πως η πιθανότητα σχηματισμού ζωής σε κάποιον πλανήτη συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη και τον αριθμό δομικών στοιχείων. Η ελπίδα των επιστημόνων είναι πως αυτή η φόρμουλα θα μας βοηθήσει στην έρευνα του διαστήματος, μειώνοντας τον αριθμό στόχων αναζήτησης, δίνοντας μας μια στατιστική πιθανότητα ανακάλυψης μορφών ζωής για συγκεκριμένους πλανήτες

    Οι ερευνητές ανακάλυψαν επίσης πως τα δομικά στοιχεία δεν είναι απαραίτητο να είναι τα ίδια που έδωσαν αφορμή στον σχηματισμό της ζωής στον πλανήτη μας και υπαινίσσονται πως η πιθανότητα δημιουργίας ζωής είναι ψηλότερη στα ηλιακά συστήματα με πολλούς πλανήτες, τα οποία αυξάνουν την πιθανότητα ανάμιξης των δομικών στοιχείων που ευνοούν την ζωή.