Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η Ισμήνη του Γιάννη Ρίτσου έρχεται στο Φεστιβάλ Δελφών

Η Ισμήνη του Γιάννη Ρίτσου έρχεται στο Φεστιβάλ Δελφών

Το Φεστιβάλ Δελφών «Το Λάλον Ύδωρ» ολοκληρώνει τον πρώτο κύκλο του με επιτυχία. Η ανταπόκριση του κόσμου τόσο από την τοπική κοινωνία που αγκάλιασε το θεσμό, όσο και από τις γύρω περιοχές και την Αθήνα, έδωσαν ώθηση στο νεοσύστατο Φεστιβάλ και ανέβασαν κι άλλο τον καλλιτεχνικό πήχη.

Όλα τα δρώμενα του Φεστιβάλ παρουσιάστηκαν σε φυσικούς χώρους και όχι σε κάποιο οργανωμένο θέατρο, δίνοντας έτσι στους θεατές ή στους ακροατές τη δυνατότητα να βιώσουν την ενέργεια αυτών των χώρων και την επίδραση της συμμετοχής τους στα έργα που παρουσιάστηκαν εκεί. 

Ο πρώτος κύκλος του Φεστιβάλ κλείνει με την Ισμήνη του Γιάννη Ρίτσου στις 17 Ιουλίου στην Οικία Πανουργιά – Άμφισσα, ενώ ο δεύτερος κύκλος θα πραγματοποιηθεί στα μέσα Αυγούστου στη Δωρίδα και σύντομα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα του.

 

Ισμήνη

 

Πρόκειται για έναν από τους μονολόγους της συλλογής «Τέταρτη Διάσταση» ο οποίος άρχισε να γράφεται το 1966 και ολοκληρώθηκε μέσα στα χρόνια της δικτατορίας το 1971, όταν ο Ρίτσος ήταν εκτοπισμένος στη Σάμο.

Με μια βαθιά αίσθηση της νοσταλγίας και της απώλειας είναι διαποτισμένος αυτός ο μονόλογος ο οποίος απευθύνετε σε βουβό πρόσωπο, ένα επισκέπτη, κάποιο που μπήκε μέσα στο παλιό σπίτι το φορτωμένο με αναμνήσεις, ένα νεαρό ... Η γυναίκα πληγωμένη από το χρόνο και ασθμαίνουσα από το βάρος των νεκρών, κινείτε σε ένα απροσδιόριστο χρόνο, σε μια εποχή άλλη. Σαν να έχει παγιδευτεί αιώνια στα μεγάλα ψηλοτάβανα σπίτια ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο, λίγο πριν το τέλος, σιγομουρμουρίζοντας ή κραυγάζοντας τις αναμνήσεις της, φωτισμένη με τις τρεμάμενες φλόγες άλιωτων κεριών και πίνοντας πορφυρά ηδύποτα ενώ έξω, εκεί απ’ όπου έρχεται ο νεαρός σιωπηλός επισκέπτης, οι εποχές αλλάζουν κι οι καιροί κυλούν...Η Ισμήνη δεν κινείται από φόβο αλλά από σύνεση και προσαρμοστικότητα.  

Δεν τάσσεται υπέρ του Κρέοντα αλλά υπέρ της ζωής η οποία πάντα αποτελούσε την κυρίαρχη δυναμική της. Υπήρξε ερωτευμένη, υπήρξε ποθητή γυναίκα και ταυτόχρονα μια λαίμαργη έφηβη, υπήρξε εκείνη που όριζε τα μέτρα των δυνατοτήτων της με αυτοσυγκράτηση και πρακτικό πνεύμα, καταθέτοντας σ’ ένα ευοίωνο μέλλον που θα αντιστάθμιζε το αιματοβαμμένο παρόν.

Η φθορά, ο θάνατος, ο ανομολόγητος έρωτας, το καθήκον, η ματαιοδοξία της δόξας, οι χαμένες ζωές, η ματαιότητα της εξουσίας, είναι μερικά μόνο από τα θέματα που εκφράζονται ανάγλυφα και μέσα από εξαίσιες εικόνες, δίνοντας στο κείμενο μια ιδιαίτερη ζωντάνια και θεατρικότητα.

 

Ο χώρος, Οικία Πανουργιά 

Η οικία του οπλαρχηγού Πανουργιά στην Άμφισσα έχει κτισθεί τον 18ο αιώνα. Υπήρξε κατοικία της οικογένειας των οπλαρχηγών και ελευθερωτών της πόλης, Πανουργιά Πανουργιά και Νάκου Πανουργιά, καθώς και των απογόνων τους έως τις αρχές του 20ου αιώνα. 

Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής της Άμφισσας και ένα από τα ιστορικότερα κτίριά της. 

Αποτελείται από μία κύρια διώροφη οικοδομή και από μία προσθήκη κατ΄επέκταση στον όροφο. 

Από 4 Απριλίου 2019 είναι το «Μουσείο Ελληνικής Επανάστασης».

Σε αυτό τον ιστορικό χώρο διαλέξαμε να  κάνουμε πρεμιέρα  και να ακουστεί ο ποιητικός λόγος του Ρίτσου. Ο Ρίτσος  τοποθετεί την Ισμήνη σ’ ένα έρημο αρχοντικό με σταματημένα ρολόγια στους τοίχους. Η Ισμήνη κινείτε σε ένα απροσδιόριστο χρόνο, σε μια εποχή άλλη, σαν να έχει παγιδευτεί αιώνια στο   μεγάλο ψηλοτάβανο σπίτι  ανάμεσα στη ζωή και στο θάνατο. Η Ισμήνη λέει ναι στην ζωή κι αυτό είναι το φως της,  ενώ έξω, εκεί απ’ όπου έρχεται ο νεαρός σιωπηλός επισκέπτης, οι εποχές αλλάζουν κι οι καιροί κυλούν.  Όχι μόνο ταιριάζει απόλυτα  να βρεθεί σε ένα τέτοιο κτήριο η Ισμήνη ,αλλά να γίνει το ίδιο το κτήριο, αγέρωχο μέσα στο χρόνο κρατώντας την ιστορία του καλά όπως ένα μουσείο και να την αφηγηθεί στο νεαρό –κάθε νεαρό - επισκέπτη που έρχεται απ΄  έξω…

 

Μαγικό Θέατρο Άμφισσας 

Από το 1988 το «Μαγικό Θέατρο»  ξεκίνησε σε μόνιμη βάση  το θέατρο 

στην Άμφισσα και συνεχίζει μέχρι σήμερα. 

Από το 2008 λειτουργεί θεατρικό τμήμα στο Εικαστικό - Θεατρικό Εργαστήρι Άμφισσας με την υποστήριξη του Δήμου Δελφών. 

Την οργάνωση – διδασκαλία και καλλιτεχνική επιμέλεια έχει ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Δημήτρης Αποστόλου.

Κλείσαμε 30 χρόνια σταθερής καλλιτεχνικής πορείας και συνεχίζουμε. 

Ο σύλλογος μας έχει συμμετάσχει και διακριθεί σε πολλά φεστιβάλ.

Με την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή εμφανιστήκαμε στο Θέατρο Βράχων στο Βύρωνα , στο Ναό του Διόνυσου στη Νάξο σε συνεργασία με την εφορεία αρχαιοτήτων και στη Ξάνθη στις γιορτές της παλιάς πόλης. 

Με τις «Γυναίκες της Τροίας» αποσπάσματα από τις τραγωδίες «Εκάβη» και «Τρωάδες» του Ευριπίδη στο Δήμο Ζωγράφου. Με τις Εκκλησιάζουσες παίξαμε στο Θέατρο Φρύνιχος στους Δελφούς και σε θεατρικό αναλόγιο τον «Προμηθέα δεσμώτη»  στη Ρωμαϊκή αγορά στους Δελφούς.   Έχουμε δώσει παραστάσεις σχεδόν σε όλη την Ελλάδα. 

Από το 2015 συνεργαζόμαστε με το Σύλλογο γυναικών Φωκίδας .

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία : Δημήτρης Η. Αποστόλου

Μουσική : Δημήτρης Μαραμής, Δήμητρα Πίτσου

Κοστούμια : Βίκη Ζουμά, Δημήτρης Αποστόλου

Φωτισμοί: Αριάνα Μπίνη

Μακιγιάζ : Παναγιώτα Μήταλα

Αφίσα, Γραφικά, φωτογραφίες, βίντεο : Έφη Ζουμά

Παίζουν:

Ισμήνη: Μαρία Βαρότση

Αντιγόνη: (Μέτζο Σοπράνο) Κατερίνα Πολυμενάκου

Νεαρός Αξιωματικός: Γιώργος Ζαχαρόπουλος

Τροφός : Άννα Γκιούλου