Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αναμενόμενες εξυμνήσεις δια... δημοσκοπήσεων

Αναμενόμενες εξυμνήσεις δια... δημοσκοπήσεων

 

Της Ελένης Τσερεζόλε

 

Ποιο το νόημα των δημοσκοπήσεων όταν καλά – καλά δεν έχουν κλείσει ούτε οι γνωστές «100»ημέρες μιας νέας κυβέρνησης; Μια πρώτη εξήγηση είναι να ποσφέρουν αφορμή  για να θριαμβολογήσουν τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ – άλλο που δεν ήθελαν δηλαδή αφού πλέον επιδίδονται σε διαγωνισμό ποιό θα εξυμνήσει πιο ευρηματικά τον πρωθυπουργό που «πηγαίνει στην ώρα του» στις εκδηλώσεις, είναι «προσιτός», «αγαπάει τα αδέσποτα γατάκια, σκυλάκια», εύχεται «καλή χρονιά» στους μαθητές, μοιάζει με τον Αλέν Ντελόν, κλπ., κλπ. Μια καλή δημοσκόπηση λοιπόν που αποθεώνει τους δύο πρώτους μήνες της διακυβέρνησης της ΝΔ είναι πάντα ευπρόσδεκτη έστω κι αν δεν προσφέρει τίποτε το καινούργιο καθώς είναι σχεδόν κανόνας ο... «μήνας του μέλιτος» κάθε νέας κυβέρνησης. Πολλώ δε μάλλον, που χάρη στην κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, τα δημόσια ταμεία είναι γεμάτα με 37 δις, κάτι που δίνει σημαντικά περιθώρια δράσης στη σημερινή εξουσία, η οποία δεν διστάζει να εμφανίσει ως... δικά της αποφάσεις και μέτρα που ήδη είχε δρομολογήσει η προκάτοχός της. Ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία – δεν πρωτοτυπεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Μια δεύτερη ερμηνεία είναι ότι τέτοιου είδους δημοσκοπήσεις, με τόσο αναμενόμενα ευρήματα, συμβάλλουν στη δημιουργία ενός θετικού υπόβαθρου που θα βοηθήσει την κυβέρνηση να περάσει πιο δύσκολα νομοθετήματα. Με άλλα λόγια, οικοδομείται έτσι ένα θετικό αφήγημα σήμερα, για να περάσουν πιο εύκολα τα δύσκολα αύριο. Δημιουργείται «κλίμα» θετικό σε επίπεδο κοινής γνώμης – αυτήν ακριβώς που κάθε κυβέρνηση θέλει να έχει με το μέρος της. Τροφοδοτείται έτσι μια αέναα θετική εικόνα – έστω κι αν δεν εδράζεται σε πραγματικά στοιχεία. 

Εστω κι αν οι ενέργειες της κυβέρνησης (π.χ. αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ, εγκατάλειψη των εργαζομένων στο έλεος των εργοδοτών με τη σάρωση της εργασιακής νομοθεσίας του ΣΥΡΙΖΑ και σειρά αντεργατικών παρεμβάσεων, όπως οι αναιτιολόγητες απολύσεις, άλωση της επικουρικής σύνταξης από τα ιδιωτικά συμφέροντα, κ.α.) είναι μάλλον δύσκολο να προκαλέσουν τον ενθουσιασμό των πολιτών, των πολλών, των γνωστών υποζυγίων που με τις δικές τους θυσίες βγήκε η χώρα από την επιτροπεία. Η επικοινωνιακή στρατηγική, ο βομβαρδισμός με «θετικές»(πλην ανούσιες) εικόνες του πρωθυπουργού, πότε να παρακολουθεί αγώνα τένις πότε να τρώει με τη σύζυγό του σε εστιατόριο, μια μικρο-διαχείριση της καθημερινότητας με όρους δήθεν «προσιτότητας» της εξουσίας (να γίνουν δηλαδή συμπαθείς οι κυβερνώντες), με τη βοήθεια «αποκαλυπτικών» ρεπορτάζ, τύπου «ο πρωθυπουργός προτιμά το ψάρι»! Στο πλαίσιο αυτό, το ρόλο τους παίζουν και οι δημοσκοπήσεις, που είναι σίγουρο ότι θα συνεχιστούν – αντικειμενικές (πάντα) και στο κατάλληλο timing.