Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δύσκολοι καιροί για εσωστρέφεια

Δύσκολοι καιροί για εσωστρέφεια

Γράφει ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ

Κάθε φορά που ένα κυβερνητικό κόμμα χάνει τις εκλογές και επιστρέφει στα έδρανα της αντιπολίτευσης, εκκινεί μία «πλούσια» συζήτηση στο εσωτερικό του που ξεκινά με την αποτίμηση της κυβερνητικής διαδρομής, προχωρά στα αίτια της ήττας και μπορεί να οδηγήσει ακόμη και δραστικές αλλαγές σε επίπεδο προσώπων ή ιδεολογίας. Ακόμη και στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ, που έχει έναν αρχηγό κυρίαρχο και ουδόλως αμφισβητούμενο από κανέναν, είναι προφανές ότι αυτή η συζήτηση εκκρεμεί και πρέπει να γίνει. Πολλώ δε μάλλον που σε αυτή τη φάση, η συζήτηση έχει χαρακτηριστικά που αφορούν κυρίως στο μέλλον και όχι στο παρελθόν: καλή, δηλαδή, η αποτιμηση της «πρώτη φορά Αριστεράς», καλές οι αναλύσεις για το κατά πόσον άξιζε ο συμβιβασμός του Αυγούστου του 2015, αλλά άλλες είναι οι απαντήσεις που επείγουν: το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης οφείλει να αρχίσει να επεξεργάζεται ένα αριστερό σχέδιο για το μέλλον, που να μπορεί να προσελκύσει μεγάλα πολιτικά και εκλογικά ακροατήρια, αλλά χωρίς να δείχνει η Αριστερά πως «ξεχνά» σε ποιους αφορά, ποιους υπερασπίζεται και εξ όνομα ποίων πολιτεύεται. Παράλληλα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μετασχηματιστεί, να ανοιχτεί στην κοινωνία –«να μην φοβάται να μολυνθεί από τον κόσμο», όπως το έθεσε προσφάτως και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας.

Όλα τα παραπάνω, που όντως αφορούν στο μέλλον, θα πρέπει να συνταιριάξουν με το παρόν: η Αριστερά έχει απέναντί της μία κυβέρνηση που ήδη δείχνει τις άγριες νεοφιλελεύθερες διαθέσεις της και φανερώνει μία νοοτροπία «ιδιοκτήτη» που παίρνει πάλι πίσω το κράτος και την εξουσία ως λάφυρα. Ξηλώνουν ανεξάρτητες αρχές παραβιάζοντας κοινοτικές οδηγίες απροσχημάτιστα και ωμά, πρώτα διορίζουν και μετά προχωρούν σε υποκριτικές προσκλήσεις ενδιαφέροντος και διαγωνισμούς, μιλούσαν για «αριστεία» και τώρα μειώνουν τα απαιτούμενα προσόντα για μετακλητούς και επιστημονικούς συνεργάτες. Ταυτοχρόνως, κάνουν «με το καλημέρα» τα χατίρια του ΣΕΒ νομοθετώντας ό,τι ακριβώς έχει δημοσίως ζητήσει. Ξεκινούν την επιχείρηση «σωτηρίας» (sic) της ΔΕΗ βάλλοντας κατά των... συνεπών πελατών και των καλοπληρωτών. Και ήδη «ξεψαχνίζουν» συντάξεις, επιδόματα, φορολογικούς συντελεστές, προκειμένου να αρχίσουν να κόβουν για να «βγουν» τα νούμερα. Κι όσο κι αν όλα τα παραπάνω ο Κυριάκος Μητσοτάκης τα δρομολόγησε ευφυώς ενόσω συνεχίζονταν τα μπάνια του λαού και την ώρα που ο ίδιος ακόμη απολαμβάνει την –εύλογη, για κάθε κυβέρνηση- «περίοδο χάριτος», είναι προφανές ότι αυτή η περίοδος δεν θα κρατήσει για πάντα –το ίδιο ισχύει για τον Αύγουστο.

Η κυβέρνηση, λοιπόν, έδειξε «με το καλημέρα» τις ρεβανσιστικές και νεοφιλελεύθερες προθέσεις της. Και το μόνο βέβαιο είναι ότι, αν ξεκίνησε έτσι, θα συνεχίσει πολύ χειρότερα. Κατά συνέπεια, την ώρα που η Αριστερά θα συζητά τον μετασχηματισμό της, τον νέο τρόπο εκλογής προέδρου, τα χαρακτηριστικά των κομματικών μελών και άλλα παρόμοια, θα κληθεί πολύ γρήγορα –ίσως γρηγορότερα κι απ’ ό,τι η ίδια περίμενε- να βρεθεί πάλι στο πλευρό της κοινωνίας –και στη Βουλή, αλλά και στο πεζοδρόμιο.

Κοντολογίς: βεβαίως και επιβάλλεται να ξεκινήσει εσωκομματική συζήτηση εφ’ όλης της ύλης. Ωστόσο, επειδή την ίδια ώρα η κυβέρνηση ήδη ξεδιπλώνει την πολιτική της, δεν υπάρχει πολυτέλεια να φτάσει η συζήτηση αυτή ως τις διαφωνίες για το φύλο των αγγέλων.