Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ηθικά και θεσμικά εκτεθειμένη η κυβέρνηση…

Ηθικά και θεσμικά εκτεθειμένη η κυβέρνηση…

Της Ελένης Τσερεζόλε

Υπάρχουν κάποιες στιγμές που, αν και δεν καταγράφονται στη λεγόμενη «μεγάλη ιστορία», είναι ωστόσο ενδεικτικές. Ενδεικτικές ενός τρόπου άσκησης εξουσίας. Ενδεικτικές του πώς αντιλαμβάνεται μια εξουσία αυτό που ονομάζεται διακυβέρνηση – με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Ο ορισμός της ηγεσίας της Δικαιοσύνης θα έπρεπε να βρίσκεται μακριά από την κομματική διελκυστίνδα για λόγους που έχουν να κάνουν με την εύρυθμη λειτουργία της Πολιτείας και της Δημοκρατίας.

Η προηγούμενη κυβέρνηση, ακολουθώντας όλη την προβλεπόμενη διαδικασία, είχε καταλήξει στην επιλογή δύο ανώτατων δικαστικών, που κατείχαν θέσεις αντιπροέδρων στο ανώτατο δικαστήριο. Συγκεκριμένα είχε επιλεγεί για τη θέση του Προέδρου του Αρείου Πάγου η αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Ειρήνη Καλού, ανώτατη δικαστικός με γνώσεις και επιστημονική επάρκεια, η οποία είχε χειριστεί, μεταξύ άλλων, το σύνολο της ανάκρισης για την υπόθεση του Βατοπεδίου, ενώ για τη νευραλγική θέση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου η αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Δήμητρα Κοκοτίνη.

Δύο επιλογές τις οποίες η ΝΔ είχε χαρακτηρίσει «αντισυνταγματικές» - ο τότε κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος είχε κάνει λόγο για «πολιτικές σκοπιμότητες» και «ευθεία προσβολή στην ανεξαρτησία του θεσμού της Δικαιοσύνη». Επιλογές τις οποίες δεν υπέγραψε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αφήνοντας ακέφαλη τη Δικαιοσύνη και ανοίγοντας το δρόμο για νέους διορισμούς. Χθες λοιπόν κατά τη μυστική ψηφοφορία στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής για τον Άρειο Πάγο, η μεν Δ. Κοκοτίνη βρέθηκε στην τέταρτη θέση με 2 ψήφους η δε Ειρήνη Καλού δεν συγκέντρωσε καμία θετική ψήφο… Οι δύο κυρίες αρνήθηκαν να παραβρεθούν στη διαδικασία και έστειλαν επιστολές στις οποίες τόνιζαν ότι δεν «υπήρξε οποιαδήποτε αιτιολόγηση που να εξηγεί και να τεκμηριώνει τη μη υπογραφή των προεδρικών διαταγμάτων – ένας ελάχιστα κεκαλυμμένος κόλαφος προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Πράγματι, η όλη διαδικασία είναι – δυστυχώς για τη λειτουργία του πολιτεύματος – άκρως προβληματική. Κάτι που αναδεικνύεται από τις επιστολές που απέστειλαν οι δύο δικαστικοί, Καλού και Κοκοτίνη. Πρόκειται, με απλά λόγια για προβληματική διαδικασία που πάσχει από σειρά θεσμικών προβλημάτων καθώς «θα έπρεπε το υπουργικό συμβούλιο να αιτιολογήσει γιατί δεν συνέχισε τη διαδικασία από εκεί που διεκόπη». Αιτιολόγηση δεν υπήρξε, κάτι που τονίστηκε και από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, που μάλιστα έκανε λόγο για «θεσμική παραδοξότητα» καθώς «δεν υπήρξε ουδεμία αιτιολόγηση για τη μη υπογραφή των Προεδρικών Διαταγμάτων για τη διαμόρφωση των οποίων είχαν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες σύμφωνα με το Σύνταγμα».

Τίποτε λοιπόν δεν μπορεί να εμποδίσει την κυβέρνηση να προχωρήσει στο διορισμό νέων επικεφαλής του Ανώτατου Δικαστηρίου. Το θέμα όμως δεν είναι πλέον τα ονόματα αλλά η ηθική και θεσμική τάξη των πραγμάτων. Μια τάξη που η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τήρησε και η σημερινή κυβέρνηση, χωρίς να τηρεί καν τα προσχήματα, παραβιάζει. Γιατί μπορεί να τηρούνται οι τύποι, παραβιάζεται όμως η ουσία. Κάτι που οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν άπαντες…