Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Επιστροφή στα βασικά

Επιστροφή στα βασικά

Οι πρόσφατες «μεταδόσεις» των ρεπορτάζ από την δράση των αστυνομικών κατά την εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη» που εφαρμόζει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη έφεραν στο προσκήνιο ξανά την ανάγκη να κουβεντιάσουμε οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας και να θυμηθούμε τα αυτονόητα. Και αυτή είναι μια συζήτηση που θα πρέπει να γίνει, καίτοι έχει παρέλθει μία εβδομάδα από το περιστατικό ακραίας βίας και καταστολής στο Κουκάκι.

Κι αυτό διότι, όπως όλα δείχνουν, η πολιτική οδηγία για «λυμένα χέρια» που έχει δοθεί στους αστυνομικούς από τους άνω ορόφους της Κατεχάκη θα φέρει κι άλλες φορές το λεγόμενο «αστυνομικό ρεπορτάζ» στην κορυφή της επικαιρότητας -άλλωστε, η ωμή παραβίαση του οικιακού ασύλου του σκηνοθέτη Δημήτρη Ινδαρέ ήταν ένας κρίκος στην αλυσίδα της καταστολής, που «μακραίνει» επικίνδυνα το τελευταίο διάστημα: ξεγυμνώματα, χρήση βίας, εξευτελισμοί, άλογη και άκριτη χρήση χημικών, παραβίαση οικιακού ασύλου, «σωματικές» έρευνες με στόχο την υποτίμηση της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητας του ατόμου είναι μερικά μόνο απ’ όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Ως εκ τούτου, με αφορμή τον τρόπο που τα ΜΜΕ παρουσιάζουν αυτά τα περιστατικά, είναι ανάγκη οι δημοσιογράφοι να ξαναβρούμε την άκρη του νήματος και να θυμηθούμε βασικούς κανόνες του επαγγέλματος. 

Για παράδειγμα, όταν η Αστυνομία βρίσκεται στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με κάποιους που την καταγγέλλουν, τότε ως την ώρα των αποδεικτικών στοιχείων, ισχύει το δόγμα «ο λόγος του ενός έναντι του λόγου του άλλου». Δεν μπορεί, δηλαδή, όσα λέει η Αστυνομία να καλύπτονται με το ρήμα «ξεκαθαρίζει» και όσα λένε οι σε βάρος της καταγγέλλοντες να παρουσιάζονται με το ρήμα «ισχυρίζονται». Επίσης, δεν μπορεί να υιοθετούνται ισχυρισμοί της Αστυνομίας, όταν υπάρχουν αντιρρήσεις επ’ αυτών. Είδαμε, δηλαδή, συναδέλφους δημοσιογράφους να αποφαίνονται από την πρώτη στιγμή -όταν όλα ήταν τόσο θολά- ότι τα δύο παιδιά της οικογένειας Ινδαρέ ήταν μέλη της κατάληψης. Και να επιμένουν σε αυτή τη ρητορική.

Και, ταυτοχρόνως, ακούσαμε άλλους συναδέλφους να παίρνουν ως κάτι δεδομένο όλα όσα ισχυρίστηκε ο εκπρόσωπος της Αστυνομίας μερικές ώρες μετά το περιστατικό. Διερωτώμενοι, μάλιστα, πώς είναι δυνατόν να αμφισβητήσουν τον εκπρόσωπο της Αστυνομίας. Κι όμως. Η δουλειά μας δεν είναι να παπαγαλίζουμε όσα μας λένε οι αρμόδιοι, αλλά να τους αμφισβητούμε με εξαντλητικό τρόπο και να ψάχνουμε την αλήθεια. 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΕΛΙΓΓΩΝΗΣ

Αρθρογράφος