Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο δρόμος έχει τη δική μας ιστορία

Ο δρόμος έχει τη δική μας ιστορία

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ

 

Στο δελτίο του ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου, ο πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων Αθήνας, Δημοσθένης Πάκος, καταθέτει την άποψη: «αυτή είναι η πρακτική (της αστυνομίας). Σε όποιον αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει…». Αυτή ήταν μία ακόμη δολοφονία (από τις πολλές που είχαν προηγηθεί ή θα ακολουθούσαν) του Ζακ Κωστόπουλου που δολοφονήθηκε στο κέντρο της Αθήνας.

Η είδηση στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναφερόταν σε «πρεζάκι που πήγε να κλέψει το κατάστημα», το οποίο και έχασε τη ζωή του όταν ο καταστηματάρχης προσπάθησε να υπερασπιστεί τον εαυτό του. Λίγο μετά την τάχιστη διάδοση της (στρεβλής) πληροφορίας αρχίσαμε όλοι να καταλαβαίνουμε πως υπήρχαν πολλά λάθη στη συγκεκριμένη διατύπωση. Τελικά δεν ήταν «πρεζάκι» αφού οι τοξικολογικές ήταν καθαρές, τελικά δεν ήταν επίδοξος ληστής αφού μάθαμε πως είχε εγκλωβιστεί μέσα στο κοσμηματοπωλείο και σε κατάσταση πανικού έσπασε τη τζαμαρία για να βγει έξω, τελικά είδαμε σε βίντεο δύο τραμπούκους και κάμποσους αστυνομικούς να τον χτυπούν μέχρι θανάτου.

Η Υπουργός Προστασίας του Πολίτη δήλωσε: «Το βίντεο που είδε σήμερα το φως της δημοσιότητας εμφανίζει σκηνές που προκαλούν αποτροπιασμό, πράξεις και συμπεριφορές που δεν είναι ανεκτές ούτε από την κοινωνία, ούτε από την έννομη

τάξη. Είναι αυτονόητο ότι αμέσως θα προχωρήσει η σχετική έρευνα». Το κακό είχε γίνει. Ο Ζακ δεν γυρίζει πίσω.

Εμείς που είμαστε εδώ όμως είμαστε υποχρεωμένοι να υπερασπιστούμε τη μνήμη του. Και το ίδιο κάνει η LGBTQI+ κοινότητα που αφιερώνει στη μνήμη του το φετινό Athens Pride αφού η δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου μετατράπηκε σε ορόσημο για την ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα, που έχασε ένα σπουδαίο ακτιβιστή αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία, που βυθισμένη στις αντιφάσεις της πρέπει να μάθει να αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο. Το 2018 φάνηκε πως δεν μπορούν, τελικά, όλοι να νιώθουν ασφαλείς σε αυτήν την πόλη. Έτσι το φετινό Athens Pride θα είναι το πιο πολιτικοποιημένο και πιο φορτισμένο συναισθηματικά εδώ και πολλά πολλά χρόνια. Γιατί ο δρόμος -όπως είναι το φετινό σύνθημα - έχει τη δική μας ιστορία.

Αρθρογράφος