Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Οι γύπες ξαναπετούν πάνω από το πτώμα των τραπεζών

 

ΠολλA κείμενα έχουν γραφεί και ακόμα περισσότερα θα γραφούν στο μέλλον, για τα αίτια της χρεοκοπίας της χώρας το 2009, την καθυπόταξη της ελληνικής κοινωνίας στο τύραννο των μνημονίων και τις επονείδιστες ευθύνες όλων των κυβερνήσεων για την εφαρμογή των αποτυχημένων μνημονιακών οικονομικών πολιτικών. Το 2017 ανέτειλε με ζοφερούς οιωνούς για την πορεία της εθνικής οικονομίας. Ανεξάρτητα του γεγονότος, αν κατά τη διάρκεια του 2017 το αναπτυξιακό πρόσημο της ελληνικής οικονομίας είναι -0,5% ή +0,5%, τα πρώτα καίρια στατιστικά στοιχεία συγκλίνουν στην απογοητευτική διαπίστωση, ότι, η οικονομία του τόπου εξακολουθεί νε σέρνεται στον πάτο του βαρελιού. Οι τράπεζες κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου περί επικείμενης κατάρρευσής τους. Το τρίμηνο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2017, οι καταθέσεις στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα συρρικνώθηκαν κατά 4,5 δις ευρώ (€), με συνέπεια από 129,5 δις € το Δεκέμβριο του 2016 να πέσουν στα 125,0 δις € το Μάρτιο του 2017.

Ταυτόχρονα, τα μη εξυπηρετούμενα τραπεζικά δάνεια (κόκκινα δάνεια) από τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις σημείωσαν περαιτέρω αύξηση και εκτιμώνται σε 115 δις € ή 60% των συνολικών χορηγηθέντων δανείων. Αν δεν υπήρχαν οι τονωτικές ενέσεις από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) μέσω του μηχανισμού του ELA (Emergency Liquidity Assistance-Έκτακτη Ενίσχυση σε Ρευστότητα), προ πολλού το σύνολο των εγχώριων τραπεζών αρχής γενομένης από τις τέσσερις μεγάλες συστημικές (Εθνική Τράπεζα Ελλάδας, Τράπεζα Πειραιώς, Alpha Bank και EFG  Eurobank) θα είχαν βάλει λουκέτο. Τις τελευταίες μέρες κυκλοφορεί η φήμη ότι επίκειται η συγχώνευση δύο εκ των τεσσάρων μεγάλων συστημικών τραπεζών, με ταυτόχρονη νέα ανακεφαλαιοποίηση του συνόλου του τραπεζικού συστήματος. Ξένοι κερδοσκόποι σαν τον Τζον Πόλσον κάνουν πάρτι στο κουφάρι των ελληνικών τραπεζών. Με τις στημένες πολιτικές των ανακεφαλαιοποιήσεων, αυτοί οι μεγαλοκερδοσκόποι έχουν αποκτήσει τα πλειοψηφικά μετοχικά πακέτα των τραπεζών, μόλις με μερικές δεκάδες εκατομμύρια ευρώ έναντι των πολλών δις ευρώ που θα δαπανούσαν πριν το 2009.

Σε συνθήκες παρατεταμένης οικονομικής κρίσης και με συνεχή την επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών, όσες συγχωνεύσεις ή ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών και αν γίνουν, οι τράπεζες δεν σώζονται με τίποτα. Τα κοράκια επιθυμούν συγχωνεύσεις και νέες ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών, για να πάρουν ότι απέμεινε από το κουφάρι τους. Οι γύπες ξαναπετούν πάνω από το πτώμα των τραπεζών. Οι πρώην μεγαλομέτοχοι των εγχώριων ελληνικών τραπεζών σαν τις οικογένειες Βαρδονογιάννη και Λάτση, φέρουν σημαντικό μέρος των ευθυνών τεράστιες για το υφιστάμενο ναυάγιο του εγχώριου τραπεζικού συστήματος. Από τη δεκαετία του 1990 θα έπρεπε να είχαν μεριμνήσει για την αποτελεσματική αναδιάρθρωση του χαρτοφυλακίου των εγχώριων τραπεζών. Η ελληνική οικονομία δεν σήκωνε πάνω από δύο μεγάλες τράπεζες. Κατά την περίοδο των παχιών αγελάδων 1993-2008, που οι καταθέσεις στο εγχώριο τραπεζικό σύστημα αυξάνονταν κατά μέσο όρο 17 δις € κάθε χρόνο, τα μερίσματα που οι κύριοι μέτοχοι έπαιρναν από τα τραπεζικά κέρδη ανέρχονταν σε πολλά δις € και τα θαλασσοδάνεια αποτελούσαν το προσφιλές σπορ των κρατικοδίαιτων-κομματικών επιχειρηματιών, οι τράπεζες σαφώς εξυπηρετούσαν τα οικονομικά συμφέροντα της ντόπιας νομενκλατούρας. Οι συγχωνεύσεις δεν βόλευαν. Οι τράπεζες ήταν μαγαζάκια εξυπηρέτησης πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Ήρθε όμως η δημοσιονομική κατάρρευση του 2009 και η καθυπόταξη της χώρας στο πέλμα των μνημονίων και το τραπεζικό τοπίο άρδην μεταβλήθηκε. Η διαρκής οικονομική κρίση συρρίκνωσε τις τραπεζικές καταθέσεις, τα κόκκινα δάνεια πολλαπλασιάστηκαν και τα πάγια περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών πλήρως απαξιώθηκαν, με δραματική συνέπεια οι τράπεζες να καταντήσουν κουφάρια του βυθού. Στο μεταξύ οι πρώην μεγαλομέτοχοι την έκαναν με μικρά πηδηματάκια και οι μνημονιακές κυβερνήσεις την εξυγίανση των τραπεζικών κουφαριών τη φόρτωσαν στις πλάτες του ελληνικού λαού. Μας βάζουν χαράτσια, πετσοκόβουν τους μισθούς και τις συντάξεις και αυξάνουν τις εργοδοτικές εισφορές σε ταλαίπωρες επιχειρήσεις, με την προοπτική να σωθούν το κράτος και οι τράπεζες. Οι μνημονιακές πολιτικές ασκούνται όχι για να σωθούν οι πολίτες και οι επιχειρήσεις, αλλά για να αποφύγουν τη χρεοκοπία το κράτος και οι τράπεζες. Οι φήμες για συγχωνεύσεις και νέα ανακεφαλαιοποίηση των εγχώριων τραπεζών, φαίνεται ότι δεν είναι ανυπόστατες και  εντέχνως διοχετεύονται από τους μεγαλοκερδοσκόπους. Μάλλον οι γύπες μυρίστηκαν ψοφίμι και ξαναπετούν στο γαλάζιο ελληνικό ουρανό.

 

 

 

 

 

Αρθρογράφος